Pandeli Cale

Pandeli Llambi Cale (ur. 28 marca 1874 w Korczy, zm. 3 sierpnia 1923 w Salonikach[1][2]) – albański polityk, minister rolnictwa i robót publicznych w rządzie Ismaila Qemala.

Pandeli Cale
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

28 marca 1874
Korcza

Data i miejsce śmierci

3 sierpnia 1923
Saloniki

Minister rolnictwa
Okres

od 4 grudnia 1912
do 15 września 1913

Następca

Hasan Prishtina

Minister robót publicznych
Okres

od 30 marca 1913
do 22 stycznia 1914

Następca

Midhat Frashëri

Prefekt Korczy
Okres

od styczeń 1920
do czerwiec 1920

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny prawosławnej. W dzieciństwie wyemigrował wraz z rodziną do Egiptu. W Aleksandrii ukończył francuskojęzyczną szkołę średnią[2]. W Egipcie nawiązał pierwsze kontakty z albańskimi działaczami narodowymi[3]. W 1897 powrócił do rodzinnej Korczy, skąd w 1900 przeniósł się do Bukaresztu, by w 1904 powrócić do Albanii[1]. W lutym 1909 wspólnie z Themistoklim Gërmenji i Midhatem Frashërim zakładał w Salonikach tajne stowarzyszenie albańskie i kierował czasopismem Lidhja Ortodokse (Liga Prawosławna)[2]. W latach 1910–1912 wziął udział w powstaniu antyosmańskim, walcząc w rejonie Korczy. W początkach listopada 1912 dotarł ponownie do Bukaresztu, gdzie organizował kongres albańskich działaczy narodowych[3].

W listopadzie 1912 wspólnie z Ismailem Qemalem dotarł do Wlory i należał do grona sygnatariuszy deklaracji niepodległości[2]. W pierwszym rządzie albańskim objął stanowisko ministra rolnictwa, a następnie ministra robót publicznych. W 1913 z uwagi na zły stan zdrowia wyjechał na leczenie do Lozanny, ale powrócił w styczniu 1914, już po upadku rządu Qemala. W tym czasie zaangażował się w pomoc dla oddziałów albańskich walczących na południu kraju przeciwko Grekom[2].

Okres I wojny światowej Cale spędził w Szwajcarii, podróżując także w tym czasie do Francji, Bułgarii i Rumunii. W czasie pobytu w Rumunii został aresztowany przez policję rumuńską i osadzony w więzieniu w Bukareszcie. W Szwajcarii współpracował z pismem Albania[3]. Powrócił do Albanii w 1919, a rok później objął stanowisko prefekta Korczy[2]. W czerwcu 1920 zrezygnował ze stanowiska prefekta i objął kierownictwo nad dyrekcją poczt i telegrafów[3]. W 1921 został wybrany do parlamentu. Z uwagi na zły stan zdrowia wyjechał na leczenie do Salonik, gdzie zmarł w 1923[2]. W sierpniu 1926 jego doczesne szczątki sprowadzono do rodzinnej Korczy[1]. Imię Pandeli Cale nosi jedna z ulic w Korczy.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet: anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912–2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 96.
  2. a b c d e f g Robert Elsie: A Biographical Dictionary of Albanian History. New York: I.B. Tauris, 2012, s. 70–71. ISBN 978-1-78076-431-3.
  3. a b c d Hil Lushaku: Cili ishte Pandeli Cale Korcari qe dha gjithka per Shqiperine (alb.). shqiperia.com. [dostęp 2018-01-10].

BibliografiaEdytuj

  • Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet: anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912–2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 96.