Parafia Najświętszej Maryi Panny Różańcowej i św. Dominika w Rakowie

Parafia Najświętszej Maryi Panny Różańcowej i św. Dominika w Rakowie – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji mińsko-mohylewskiej, w dekanacie wołożyńskim, na Białorusi.

Parafia Najświętszej Maryi Panny Różańcowej i św. Dominika w Rakowie
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo

 Białoruś

Siedziba

Raków

Adres

вул. Паштовая, 11, 222365 в. Ракаў

Data powołania

1676

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Archidiecezja

mińsko-mohylewska

Dekanat

wołożyński

kościół

Najświętszej Marii Panny w Rakowie

Proboszcz

ks. Dymitr Baryło

Wezwanie

Najświętsza Maryja Panna Różańcowa,
św. Dominik Guzmán

Wspomnienie liturgiczne

8 sierpnia,
7 października

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Parafia Najświętszej Maryi Panny Różańcowej i św. Dominika w Rakowie”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, w centrum znajduje się punkt z opisem „Parafia Najświętszej Maryi Panny Różańcowej i św. Dominika w Rakowie”
Ziemia53°57′56,3″N 27°03′21,4″E/53,965639 27,055944

HistoriaEdytuj

Parafia została erygowana w 1676, kiedy książę Hieronim Sanguszko wybudował pierwszy kościół. Od 1686 istniał tu klasztor dominikański, ufundowany przez Konstancję Teodorę Sanguszko z Sapiehów. W 1712 r. cały zespół klasztorny spłonął. Został odbudowany staraniem ojca Wołodkowicza. W 1812 r., w czasie wojny rosyjsko-francuskiej, kościół został spalony, odbudowany w 1824 r. W ramach carskich represji po powstaniu listopadowym, w 1835 r. klasztor dominikanów zlikwidowano, a kościół został świątynią parafialną[1]. Pod koniec XIX w. parafia należała do dekanatu mińskiego archidiecezji mohylewskiej. Liczyła około 8400 wier­nych, 6 kaplic: w Borzdyniu, Kijowcu, Rako­wie, Tupalszczyźnie, Wołmie i Zaniewszczyźnie[2].

Obecny kościół Najświętszej Maryi Panny powstał w latach 1904-1906. Zastąpił on drewniany kościół podominikański Matki Bożej Różańcowej z 1824, zburzony w 1904 roku w momencie budowy nowej świątyni.

W dniach od 14 do 24 maja 1905 roku parafię odwiedził arcybiskup mohylewski ks. Jerzy Szembek. W ciągu 10 dni udzielił Sakramentu Bierzmowania ponad 7000 wiernych, spowiadał, komunikował oraz odwiedził kilka prywatnych kaplic. W okresie posługi ks. Eustachego Karpowicza wybudowano nowy kościół i plebanię. Proboszcz Karpowicz bronił zachowania liturgii w języku polskim. Jego grób znajduje się na rakowskim cmentarzu katolickim.

Przed II wojną światową parafia należała do dekanatu Mołodeczno archidiecezji wileńskiej[3].

Kościół został zamknięty przez władze sowieckie i przeznaczony na cele świeckie. Po upadku komunizmu świątynia została zwrócona i parafia odrodziła się. Obecnie parafia liczy około 1500 wiernych[4].

W 2015 roku obchodzono 100-lecie śmierci proboszcza ks. Eustachego Karpowicza. Mszę Świętą odprawił arcybiskup mińsko-mohylewski ks. Tadeusz Kondrusiewicz[5].

Na cmentarzu katolickim znajduje się kaplica św. Anny, gdzie odbywały się nabożeństwa gdy kościół był zamknięty.

 
Dawny kościół około 1903 roku

Proboszczowie parafiiEdytuj

imię i nazwisko daty urzędowania
ks. Wiktor Malewicz[6]
ks. Eustachy Karpowicz 18831915
ks. Dymitr Baryło

PrzypisyEdytuj

  1. K. Shastouski, Kościół NMP | miasteczko Raków obwód miński, radzima.org [dostęp 2021-11-01].
  2. Jacekgandalf, Mińsk » Kresy, Kresy, 11 maja 2010 [dostęp 2019-12-30] (pol.).
  3. Schematyzm Archidiecezji Wileńskiej 1938
  4. Ks. Marcin Iżycki: Białoruś i Ukraina to najważniejsze kierunki pracy Caritas Polska na wschodzie | Caritas Polska, caritas.pl [dostęp 2019-12-30].
  5. Uroczystości ku czci Proboszcza Rakowskiego, minsk.msz.gov.pl [dostęp 2019-12-30].
  6. Raków, www.plewako.pl [dostęp 2019-12-30].

BibliografiaEdytuj