Otwórz menu główne

Parataksa (z gr. parataxis „postawienie obok siebie”) – współrzędne połączenie kilku zdań w jedno złożone[1]. Jest charakterystyczna dla języka mówionego, występuje również w języku osób o ubogiej edukacji[2]. Zastosowanie parataksy bądź hipotaksy jest cechą stylistyczną, a nie gramatyczną; nie istnieją treści, które mogą wystąpić jedynie w konstrukcji parataktycznej bądź hipotaktycznej[3].

SpójnikiEdytuj

Spójnikami charakterystycznymi dla parataksy są[4]: jak, i, ani, oraz, zaś, albo, więc

PrzykładyEdytuj

  • zobaczyła przed sobą nieznanego mężczyznę, przystanęła, zapytała o drogę.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Alicja Nagórko: Zarys gramatyki polskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2007. ISBN 978-83-01-15390-8.