Pedro Calomino

fotbalist argentinian

Bleo Pedro Fournol (13 marca 1892 - 12 stycznia 1950) - argentyński piłkarz noszący przydomek Calomino, napastnik (prawoskrzydłowy). Także trener.

Pedro Calomino
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Bleo Pedro Fournol
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1892
Buenos Aires
Pozycja napastnik (prawoskrzydłowy)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1911–1914 Boca Juniors 28 (12)
1914 Hispano Argentino
1914 Argentino de Quilmes Buenos Aires
1915–1924 Boca Juniors 194 (85)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1912–1921 Argentyna 37 (5)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1921 Argentyna

KarieraEdytuj

Calomino rozpoczął karierę piłkarską w 1911 roku w klubie Boca Juniors. Już w swoim pierwszym meczu zdobył bramkę w wygranym 2:1 meczu z Independiente Buenos Aires. W reprezentacji Argentyny zadebiutował w 1912 roku podczas turnieju Gran Premio de Honor Argentino.

W 1914 na jeden sezon przeniósł się do klubów Hispano Argentino i Argentino de Quilmes Buenos Aires[1], jednak w następnym roku ponownie grał w Boca Juniors.

Jako piłkarz Boca Juniors wziął udział w turnieju Copa América 1917, gdzie Argentyna została wicemistrzem Ameryki Południowej. Calomino zagrał w dwóch meczach - z Brazylią (zdobył bramkę) i Urugwajem.

Był też w kadrze podczas turnieju Copa América 1919, gdzie Argentyna zajęła dopiero trzecie miejsce. Calomino zagrał we wszystkich trzech meczach - z Urugwajem, Brazylią i Chile. W tym samym roku razem z Boca Juniors zdobył mistrzostwo Argentyny federacji AAF.

Po raz trzeci w mistrzostwach kontynentalnych wziął udział podczas turnieju Copa América 1920, gdzie Argentyna została wicemistrzem Ameryki Południowej. Calomino zagrał we wszystkich trzech meczach - z Urugwajem, Chile i Brazylią. W meczu z Urugwajem nie wykorzystał rzutu karnego, który obronił Juan Legnazzi. W 1920 zdobył także swój drugi tytuł mistrza Argentyny.

Wciąż jako gracz klubu Boca Juniors wziął udział w turnieju Copa América 1921, gdzie Argentyna pierwszy raz w swych dziejach zdobyła mistrzostwo Ameryki Południowej. Calomino, który pełnił w turnieju rolę grającego trenera, zagrał we wszystkich trzech meczach - z Brazylią, Paragwajem i Urugwajem. Kierowana przez niego drużyna wygrała wszystkie mecze.

Calomino po raz trzeci zdobył mistrzostwo Argentyny w 1923 roku. Karierę piłkarską zakończył w 1924 roku, do końca grając w barwach Boca Juniors. W ostatnim sezonie po raz czwarty w swej karierze świętował mistrzostwo Argentyny federacji AAF. Calomino rozegrał Boca Juniors 222 mecze i zdobył 97 bramek. Sześć razy był najlepszym strzelcem Boca - w 1913, 1915, 1916, 1917, 1918 i 1919. Rekord ten pobił jedynie Martín Palermo, który ośmiokrotnie był najlepszym strzelcem Boca Juniors.

W reprezentacji Argentyny w latach 1912-1921 Calomino rozegrał 37 meczów i zdobył 5 bramek[2]. Był bardzo szybki, a przy tym często strzelał na bramkę w pełnym biegu. Jako pierwszy w Argentynie wykonał strzał przewrotką, znany w Polsce jako nożyce, a w Ameryce Południowej bicicleta. Słynął ponadto z fantastycznych dryblingów[3]

SukcesyEdytuj

Sezon Drużyna Tytuł
1917  Argentyna Wicemistrz Ameryki Południowej
1919   Boca Juniors Mistrz Argentyny
1919   Boca Juniors Copa Competencia
1919   Boca Juniors Copa Ibarguen
1919   Boca Juniors Tie Cup
1920   Boca Juniors Mistrz Argentyny
1920   Boca Juniors Copa de Honour
1920  Argentyna Wicemistrz Ameryki Południowej
1921  Argentyna Mistrz Ameryki Południowej
1923   Boca Juniors Mistrz Argentyny
1923   Boca Juniors Copa Ibarguen
1924   Boca Juniors Mistrz Argentyny

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wayback Machine, www.geocities.com [dostęp 2017-11-25] [zarchiwizowane z adresu] (ang.).
  2. http://www.rsssf.com/miscellaneous/arg-recintlp.html; według encyklopedii FUJI Calomino rozegrał 35 meczów i zdobył 8 bramek
  3. encyklopedia FUJI

Linki zewnętrzneEdytuj