Piotr Dziemski (ur. 10 lutego 1953 w Gnieźnie, zm. 29 marca 1975 w Białymstoku) – polski perkusista, syn aktora Juliusza Dziemskiego .

ŻyciorysEdytuj

Od wczesnych lat młodzieńczych grał w zespołach rockowych: w latach 1968-1969 w zespole Scholastycy założonym w 1967 r. przez swojego brata Tadeusza Dziemskiego i Łukasza Teofilewicza (prócz nich w skład grupy wchodzili: Jerzy Dziemski, Janusz Stankiewicz i Andrzej Bielecki, którego zastąpił Piotr), w latach 1971-1972 w grupie XYŻ przemianowanej w 1972 r. na Brothers (z braćmi Tadeuszem i Jerzym) i w pierwszej połowie 1973 r. w zespole Universum. W lipcu 1973 roku Czesław Niemen zaproponował Piotrowi Dziemskiemu stałą współpracę. Piotr od razu zaaklimatyzował się w zespole, którego trzon stanowili muzycy śląskiej grupy Krzak i już we wrześniu 1973 r. bierze udział w turze koncertowej zespołu Niemena po RFN i Holandii. W listopadzie 1973 r. zespół Niemena z Piotrem Dziemskim grającym na perkusji dokonuje pierwszych nagrań w studio Polskiego Radia. Jedno z tych nagrań "Smutny Ktoś i biedny Nikt" Polskie Radio zamieściło na dwupłytowym albumie "Pamiętam ten dzień" (PRCD 1290-1291) w listopadzie 1974 r. Piotr Dziemski wziął także udział w nagraniu studyjnego albumu "Niemen Aerolit" z muzyką Czesława Niemena do wierszy wielkich polskich poetów (min. "Pielgrzym" i "Daj mi wstążkę błękitną" do wierszy Cypriana Norwida i "Kamyk" do wiersza Zbigniewa Herberta). Po nagraniu tej płyty w listopadzie 1974 r. zespół "Niemen" przemianowano na "Niemen Aerolit". W dniu 9 maja 1974 roku podczas koncertu zespołu Czesława Niemena w klubie "Riviera" zarejestrowano suitę "41 Potencjometrów Pana Jana" następnie zmontowaną, skróconą i przez wiele lat przechowywaną przez prezentera Programu Trzeciego Polskiego Radia Janusza Kosińskiego. W październiku 2007 roku Agencja Fonograficzna Polskiego Radia w porozumieniu z Małgorzatą Niemen i innymi spadkobiercami wydało tę suitę na płycie pod numerem katalogowym 1012.

Piotr Dziemski zmarł nagle 29 marca 1975 r. z powodu błędów i zaniedbań w sztuce lekarskiej. Czesław Niemen poświęcił mu utwór "Epitafium pamięci Piotra" - zamieszczony na płycie Katharsis.