Otwórz menu główne

Piotr Valentin d'Hauterive

Piotr August Valentin d'Hauterive (ur. 1779, zm. 28 stycznia 1845) − polski oficer, uczestnik kampanii lat 1812−1813 wojen napoleońskich, oficer wojsk Królestwa Polskiego[2] w stopniu majora[3], uczestnik powstania listopadowego[2] jako oficer 6 Pułku Piechoty Liniowej[3], awansowany do stopnia podpułkownika[2]. 3 czerwca 1831 roku odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari[3]. Kawaler francuskich Orderu Zjednoczenia[4] i Orderu Legii Honorowej, odznaczony Znakiem Honorowym za 15 lat nieskazitelnej służby[1]. Był adiutantem gen. Stanisława Potockiego[5].

Piotr August Valentin d'Hauterive
podpułkownik
Data urodzenia 1779
Data śmierci 1845-01-2828 stycznia 1845[1]
Przebieg służby
Lata służby 1812–1831
Siły zbrojne Armia Księstwa Warszawskiego
Główne wojny i bitwy wojny napoleońskie
powstanie listopadowe
Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Zjednoczenia (Francja)

Starszym bratem Piotra Augusta był ppłk Franciszek Valentin d'Hauterive[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Piotr August Valentin d'Hauterive h. d'Hauterive (ID: 9.32.165) (pol.). Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne, M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego. [dostęp 2014-01-04].
  2. a b c d Juliusz Sętowski: Cmentarz Kule w Częstochowie. Przewodnik biograficzny. Częstochowa: Wydawnictwo im. Stanisława Podobińskiego Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, 2005, s. 89-90, 323. ISBN 83-7098-916-0.
  3. a b c Lista nazwisk osób odznaczonych Orderem VIRTUTI MILITARI (pol.). [dostęp 2014-01-04].
  4. Stanisław Łoza. Order Obojga Sycylii zwany Neapolitańskim. „Żołnierz Polski. Pismo poświęcone czynowi i doli żołnierza polskiego”. Nr 18 (350). Rok V. 1923. s. 17. 
  5. Eugeniusz Szulc: Cmentarze ewangelickie w Warszawie. Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 233