Polska Akcja Humanitarna

organizacja pozarządowa

Polska Akcja Humanitarna (Polish Humanitarian Action, skrót PAH) – organizacja pozarządowa, której celem jest udzielanie pomocy humanitarnej i rozwojowej osobom dotkniętym skutkami klęsk żywiołowych i konfliktów zbrojnych. Organizacja powstała 26 grudnia 1992[1]. Od początku swojej działalności PAH udzieliła pomocy w 44 krajach, obecnie prowadzi stałe misje w Sudanie Południowym, Somalii, Syrii, Iraku i na wschodniej Ukrainie. Organizacja działa również na terenie Polski – od 1998 roku prowadzi program dożywiania dzieci Pajacyk, który wspiera dzieci w kraju i na świecie. Ważnym elementem pracy fundacji są również działania edukacyjne.

Polska Akcja Humanitarna
Państwo  Polska
Data założenia 26 grudnia 1992
Rodzaj stowarzyszenia OPP
Profil działalności pomoc humanitarna
Zasięg Polska i zagranica
Prezes Janina Ochojska
Nr KRS 0000136833
Data rejestracji 28 października 2002
brak współrzędnych
Strona internetowa
Obóz dla uchodźców wewnętrznych, Mogadiszu, Somalia, marzec 2016. Fot. PAH.

DziałaniaEdytuj

Polska Akcja Humanitarna specjalizuje się w zapewnianiu dostępu do wody[2], odpowiednich warunków sanitarnych oraz edukacji z zakresu prawidłowej higieny. Buduje, naprawia, utrzymuje infrastrukturę wodną. Organizacja pomaga również poprzez dostarczanie żywności (FSL), odbudowę schronień i budynków użyteczności publicznej (shelter), dystrybucje najpotrzebniejszych przedmiotów (NFI) (np. zestawy odzieży, koce, namioty, moskitiery, tabletki do uzdatniania wody, środki higieny osobistej itd.), pomoc medyczną[potrzebny przypis].

W swoich działaniach PAH szczególnie uwzględnia potrzeby osób najbardziej narażonych na skutki kryzysu - dzieci, kobiet, uchodźców i osoby wewnętrznie przesiedlonych (IDPs). W działania Polskiej Akcji Humanitarnej włączana jest społeczność lokalna. Ważnym elementem działań PAH jest edukacja[3] polskiego społeczeństwa poprzez promowanie wartości humanitarnych. PAH prowadzi projekty skierowane do dzieci i młodzieży, prowadzi cykliczne kampanie informacyjne[potrzebny przypis].

Pomoc jakiej udziela Polska Akcja Humanitarna jest możliwa dzięki wsparciu osób indywidualnych[4], donorów instytucjonalnych i firm. Kluczowa w niesieniu profesjonalnej pomocy jest również współpraca z partnerami lokalnymi i koordynacja pomocy humanitarnej w oparciu o międzynarodowe standardy SPHERE[potrzebny przypis].

Na pomoc dla Kosowa w 1999 roku PAH zebrała w ciągu dwóch miesięcy półtora miliona złotych, na pomoc polskim powodzianom blisko 7 milionów złotych, na pomoc ofiarom trzęsienia ziemi w Bam 400 tys. złotych, na pomoc ofiarom tsunami 9 milionów zł[5]. Jak zauważa Janina Ochojska, na pomoc Czeczenii, Sudanowi, Afganistanowi czy Irakowi kwoty wsparcia są dużo mniejsze, co wynika ze sporadycznych informacji przekazywanych przez media - mimo nie mniejszych tragedii ludzkich[5].

Podczas tragedii w Biesłanie PAH była na miejscu już tego samego dnia, ponieważ miała siedzibę misji w pobliskim Nazraniu, która koordynowała pomoc dla Czeczenii[5]. Po trzęsieniu ziemi w Bam czy tsunami na Sri Lance można było szybko posłać ekipę rekonensansową dzięki wsparciu MON, co pozwoliło oszacować pierwsze potrzeby i zakres pomocy[5]. Kiedy są już środki i informacje, podejmowana jest decyzja o założeniu misji i samodzielnej koordynacji pomocy, czy też o korzystaniu z pomocy lokalnych organizacji, zależy to od środków i możliwości organizacyjnych[5].

Za rok 2008 nagrodzona została Europejską Nagrodą Obywatelską[6].

Władze organizacjiEdytuj

Prezesem Zarządu Fundacji jest Janina Ochojska, funkcję wiceprezesa pełni Grzegorz Gruca[potrzebny przypis].

Pozostałymi członkami Zarządu są Sylvie Prokopowicz, Maciej Bagiński oraz Katarzyna Ewa Górska[potrzebny przypis].

W skład rady fundacji wchodzi:  Janina Ochojska i Włodzimierz Sarna[potrzebny przypis].

W skład komisji rewizyjnej wchodzą: Henryk Wujec, Dariusz Płatek, Paulina Pilch[potrzebny przypis].

Biura regionalne Polskiej Akcji Humanitarnej znajdują się w[potrzebny przypis]:

Zasady udzielania pomocy humanitarnejEdytuj

Pomoc humanitarna to działania mające na celu ratowanie życia i niwelowanie cierpienia ludzi poszkodowanych na skutek kryzysów humanitarnych. Pomoc humanitarna świadczona jest w oparciu o potrzeby ludzi i poprzedzona rozpoznaniem potrzeb. Kieruje się poniższymi zasadami[potrzebny przypis]:

  • humanitaryzmu – niezależnie od warunków, każdy człowiek powinien być traktowany z szacunkiem a  jego życie stanowi wartość, którą należy chronić. Humanitaryzm przejawia się w ratowaniu życia ludzkiego oraz zmniejszaniu cierpienia;
  • bezstronności – podstawą niesienia pomocy humanitarnej jest wyłącznie zaistniała potrzeba, udzielanie pomocy humanitarnej nie może być uzależnione od narodowości, rasy, wyznania ani poglądów politycznych czy zaszłości historycznych;
  • neutralności – udzielanie pomocy humanitarnej nie łączy się ze wspieraniem żadnej ze stron konfliktu zbrojnego lub innego sporu, w trakcie którego organizowana jest pomoc humanitarna;
  • niezależności – oznaczająca autonomię celów humanitarnych oraz politycznych, gospodarczych i militarnych.

Zasady przyjęte przez PAH: budować wspólnie przyszłość, wspierać, a nie zastępować w działaniach, współpracować z lokalnymi władzami i organizacjami, żeby nie potęgować anarchii przez wprowadzanie własnych rozwiązań, szanować lokalne zwyczaje, znać historię i sytuację w danym rejonie, pracować w duchu solidarności[5].

Stałe misje Polskiej Akcji Humanitarnej[potrzebny przypis]Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. 9,6 MILIONA OSÓB NA CAŁYM ŚWIECIE OTRZYMAŁO POMOC PRZEZ 25 LAT ISTNIENIA PAH, www.pah.org.pl [dostęp 2017-12-27] (pol.).
  2. Co robimy? - Polska Akcja Humanitarna, www.pah.org.pl [dostęp 2017-11-19] (pol.).
  3. http://www.pah.org.pl/zaangazuj-sie/461/dzialaj_w_szkole
  4. Polska Akcja Humanitarna :: WSPIERAJ NAS, www.pah.org.pl [dostęp 2016-08-30].
  5. a b c d e f Janina Ochojska, Pomagać sercem i głową, „Znak” (606), 2005.
  6. Zawiadomienie Parlamentu Europejskiego dotyczące Europejskiej Nagrody Obywatelskiej – Civi Europaeo Praemium (2009/C 108/02). Parlament Europejski, 2009-05-12. [dostęp 2016-09-28].

Linki zewnętrzneEdytuj