Porozumienie Kobiet 8 Marca

Porozumienie Kobiet 8 Marca – nieformalna i niezależna grupa kobiet i mężczyzn powstała w 2000 r, domagająca się równouprawnienia kobiet i zmian przeciwstawiających się dyskryminacji kobiet w świetle polskiego prawa[1]. Nazwa grupy nawiązuje do Międzynarodowego Dnia Kobiet, obchodzonego 8 marca.

Porozumienie Kobiet 8 Marca
Państwo  Polska
Data założenia 2000 r.
Rodzaj stowarzyszenia grupa nieformalna
Status non-profit
brak współrzędnych
Strona internetowa

Grupa współpracuje tylko organizacjami pozarządowymi, innymi grupami nieformalnymi oraz związkami zawodowymi, odmawiając współpracy z partiami politycznymi. Swoją działalność grupa finansuje z własnych środków, a od 2009 r. wspierają ją także artyści, przekazując swoje prace[1].

Porozumienie organizuje pokojowe zgromadzenia mające na celu potępiać akty przemocy oraz coroczne manify[2].

Cele i postulatyEdytuj

Grupa za główny cel bierze nagłośnienie i zwrócenie uwagi opinii publicznej na problemy wszystkim kobiet żyjących w Polsce, ale Porozumienie występuje także np. w imieniu mężczyzn przy okazji tzw. "umów śmieciowych" niepełnosprawnych, osób starszych, osób LGBT+ i migrantek[1][3].

W sprawie aborcji grupa zajmuje liberalne stanowisko, potępiając obowiązujący kompromis, zakładający dostęp do aborcji w trzech przypadkach (gdy ciąża zagraża zdrowiu lub życiu matki, gdy istnieje prawdopodobieństwo ciężkiego uszkodzenia lub upośledzenia płodu lub gdy ciąża jest wynikiem czynu zabronionego – gwałt lub kazirodztwo)[4] i podkreślając, że w obecnej sytuacji nie istnieje efektywny system umożliwiający wykonanie zabiegu, a kobieta, która chce go wykonać jest narażona na przemoc i upokorzenie[5].

Porozumienie chce sprawić, aby jak najwięcej obywatelek wyszło na polskie ulice i zabrało głos w dyskusji, która je bezpośrednio dotyczy[3][6].

HistoriaEdytuj

Grupa powstawała w 2000 r. jako odpowiedź na wydarzenia w Lublińcu, kiedy policja na podstawie anonimowego donosu zatrzymała kobietę znajdującą się w gabinecie lekarskim, gdzie miał być wykonywany zabieg aborcji i nie informując o jej prawach, przewiozła ją na przymusowe badania ginekologiczne[3]. Osoby, które w tym czasie wystosowały list protestacyjny do Rzecznika Praw Obywatelskich i mediów postanowiły co roku w dniu 8 marca protestować publicznie, organizując manify i walcząc o prawa kobiet[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Porozumienie Kobiet 8 Marca – O Manifie. www.manifa.org. [dostęp 2018-06-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015–11–12)].
  2. Porozumienie Kobiet 8 Marca: Przemocy i seksizmowi na imprezach klubowych mówimy nie!. Codziennik Feministyczny, 2016-01-17. [dostęp 2018-06-05].
  3. a b c Manifa to nie tylko aborcja. Newsweek.pl, 2018-03-02. [dostęp 2018-06-05].
  4. 25 lat "kompromisu aborcyjnego" w Polsce. TVN24.pl. [dostęp 2018-06-05].
  5. Wyborcza.pl. warszawa.wyborcza.pl. [dostęp 2018-06-05].
  6. Aborcja nie policja. Chronicie ludzi władzy, których powinnością jest służyć nam, a nie nas terroryzować. Codziennik Feministyczny, 2018-02-14. [dostęp 2018-06-05].