Otwórz menu główne

Przełęcz Mielnicka przełęcz (405 m n.p.m. ) w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Wschodnich w paśmie Krowiarek.

Przełęcz Mielnicka
Ilustracja
Przełęcz Mielnicka od północnego wschodu
Państwo  Polska
Wysokość 405 m n.p.m.
Pasmo Krowiarki
Sąsiednie szczyty Mrówczyniec i Wapniarka
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Przełęcz Mielnicka
Przełęcz Mielnicka
Ziemia50°21′13″N 16°39′59″E/50,353611 16,666389
Budynek dawnej gospody we wsi Mielnik

Spis treści

Położenie i opisEdytuj

Przełęcz położona jest w północno-zachodniej części pasma Krowiarek, około 6 km na północ od centrum miejscowości Bystrzyca Kłodzka, na granicy wsi Mielnik[1].

Przełęcz stanowi rozległe, ale płytkie i wyraźne siodło, o łagodnych zboczach i podejściach, wcinające się w zmetamorfizowane skały węglanowe głównego grzbietu pasma Krowiarek. Przełęcz oddziela wzniesienia Mrówczyniec (487 m n.p.m.) i Wapniarka (518 m n.p.m.)[1]. Obszar w najbliższym otoczeniu przełęczy oraz podejścia, zajmują łąki i pola uprawne, w górnej części, północno-zachodnie i południowo-wschodnie skrzydło przełęczy porasta las świerkowy regla dolnego z domieszką drzew liściastych. Rejon przełęczy jest bardzo widokowy, a sama przełęcz stanowi punkt widokowy, z której roztacza się panorama Ziemi Kłodzkiej[1].

CiekawostkiEdytuj

  • Przez przełęcz w przeszłości prowadził stary trakt handlowy, uważany za odnogę szlaku bursztynowego. Z czasem stał się jedną z ważniejszych dróg handlowych, łączących Śląsk z Czechami.
  • Przełęcz nosi nazwę od miejscowości Mielnik, której zabudowania górnej części położone są na przełęczy[1].
  • Na południowo-wschodnim skrzydle przełęczy znajdują się wyrobiska po nieczynnym kamieniołomie wapienia, a poniżej ruiny wapienników[1].

TurystykaEdytuj

Przez przełęcz prowadzi droga krajowa nr 33 z Kłodzka do granicy państwa w Boboszowie[1].

Przez przełęcz prowadzi szlak turystyczny

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 268. ISBN 83-7005-341-6.

BibliografiaEdytuj