Przestrzeń berneńska
Przestrzeń berneńska (również prostokąt berneński) – wolna przestrzeń przed czołem pojazdu szynowego, w której nie mogą znajdować się żadne części taboru, stanowiąca bezpieczne miejsce dla pracownika spinającego wagony (na rysunku oznaczona kolorem żółtym)[1].
Przestrzeń ta powinna być wolna od części stałych. W związku z tym wymaganiem części składowe mechanizmu sprzęgającego powinny znajdować się w położeniu bocznym względem jego linii środkowej.
W przestrzeni tej mogą znajdować się kable połączeniowe i węże elastyczne, jak również elastyczne odkształcalne elementy przejść międzywagonowych. Pod zderzakami nie powinny znajdować się żadne urządzenia, które utrudniałyby dostęp do omawianej przestrzeni.
Jeżeli zainstalowany został kombinowany sprzęg samoczynny i sprzęg śrubowy, dopuszczalne jest, aby głowica sprzęgu samoczynnego wchodziła z lewej strony w przestrzeń berneńską gdy jest on schowany i gdy używany jest sprzęg śrubowy.
Pod każdym zderzakiem powinna znajdować się poręcz wytrzymująca siłę 1,5 kN[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Przestrze%C5%84_berne%C5%84ska.png/700px-Przestrze%C5%84_berne%C5%84ska.png)
Przypisy
edytuj- ↑ przestrzeń berneńska, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2013-03-23] .
- ↑ 2011/291/UE: Decyzja Komisji z dnia 26 kwietnia 2011 r. w sprawie technicznej specyfikacji interoperacyjności odnoszącej się do podsystemu „Tabor – lokomotywy i tabor pasażerski” w transeuropejskim systemie kolei konwencjonalnych (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2737), punkt 4.2.2.2.5 - Dz. Urz. UE L 139 z 16.05.2011