RD-0120: silnik rakietowy produkcji radzieckiej, zaprojektowany jako odpowiedź na amerykańskie silniki RS-25 SSME, wykorzystywany specjalnie do rakiet serii Energia użytych w programie Buran. Cztery jednokomorowe silnik RD-0120 były zainstalowane w drugim stopniu rakiety. Zapas materiału pędnego pozwalał na działanie silników przez 340 sekund. Z porównania masy członu i wartości ciągu wynika, że drugi człon rakiety Energia mógłby być użyty samodzielnie[1]. Parametry pracy były bardzo zbliżone do amerykańskich silników SSME (Space Shuttle Main Engine). RD-0120 był jednak jednorazowy, w przeciwieństwie do jednostek napędowych wahadłowców USA. Nie miało więc sensu instalować go wewnątrz promu[2].

RD-0120
Ilustracja
Silnik RD-0120 w muzeum RKK Energia
Kraj pochodzenia

 ZSRR

Projektant

KB Chimawtomatiki, CSKB-Progress

Wykorzystanie

Energia

Materiały napędowe

ciekły wodór i ciekły tlen

Pierwszy lot

15 maja 1987

Ostatni lot

15 listopada 1988

Osiągi
Siła ciągu na poziomie morza

1517,1 kN

Siła ciągu w próżni

1961 kN

Impuls właściwy na poz. morza

359 s

Impuls właściwy w próżni

455 s

Parametry
Komory spalania

1

Ciśnienie w komorze

218 bar

Wymiary
Długość

4,55 m

Średnica

2,42 m

Masa

3450 kg

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Bubrzyk. System transportowy Energia-Buran. „Astronautyka”. 3 (163), s. 9-11, 1989. Warszawa: Zakład Narodowy im. Ossolińskich,Wydawnictwo Wrocław, Oddział w Warszawie. ISSN 0004-623X. 
  2. Andrzej Kotarba: Kosmos.Sowiecki wahadłowiec.. T. 85. Poznań: Amermedia Sp. z o.o., 2013, s. 11-15. ISBN 978-83-252-2125-6.

BibliografiaEdytuj

  • Mark Wade: RD-0120 (ang.). W: Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2014-10-25].