Rejon dołgorukowski

Rejon dołgorukowski (ros. Долгоруковский район) – jednostka administracyjna w Rosji w południowo-zachodniej części obwodu lipieckiego.

dołgorukowski
Долгоруковский район
Rejon
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Siedziba Dołgorukowo
Powierzchnia 1013,23[1] km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

18 779
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Rosja

Centrum administracyjnym rejonu jest sieło Dołgorukowo.

GeografiaEdytuj

Powierzchnia rejonu wynosi 1013,23 km²[1].

Graniczy z obwodem orłowskim oraz rejonami izmałkowskim, jeleckim, zadońskim i tierbuńskim obwodu lipieckiego.

Główne rzeki rejonu: Snowa, Terek, Ołym i Sosna.

HistoriaEdytuj

Historia tych ziem rozpoczyna się w 1650 roku. Na przełomie XIX wieku otrzymał ją jeden z dowódców wojny 1812 roku książę i generał Dołgorukow, nazywając Bratowszczyzną. Osiedlili się tam w głównej mierze ludzie przeniesieni z innych posiadłości księcia. W 1894 roku rozpoczęto budowę linii kolejowej JelecKastornojeWałujki. Jesienią 1897 roku przez Bratowszczyznę przejechał pierwszy pociąg. Dla uhonorowania tego zdarzenia stacja kolejowa została nazwana Dołgorukowo. Nazwa ta została przeniesiona na przystacyjne osiedle, ale jego najstarsza część w dalszym ciągu zachowała nazwę Bratowszczyzna. Rejon dołgorukowski powstał 24 czerwca 1928 roku.

DemografiaEdytuj

W 2006 roku rejon liczył 20 800 mieszkańców zamieszkałych w 97 miejscowościach.

Podział administracyjnyEdytuj

W skład rejonu wchodzi 14 wiejskich jednostek administracyjnych.

  • dołgorukowska
  • żernowska
  • bolszebojowska
  • slepuchińska
  • dubowiecka
  • mieńszekołodzieska
  • wiazowicka
  • wiesiołowska
  • wierchniełomowiecka
  • stiegałowska
  • dołguszyńska
  • swiszeńska
  • wojskowokazińska
  • gryzłowska

PrzypisyEdytuj