René Bonino

francuski lekkoatleta, sprinter

René Joseph Bonino (ur. 14 stycznia 1930 w Saulieu, zm. 18 sierpnia 2016 w Autun[1][2][3]) – francuski lekkoatleta specjalizujący się w krótkich biegach sprinterskich, dwukrotny uczestnik letnich igrzysk olimpijskich.

René Bonino
Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1930
Saulieu

Data i miejsce śmierci

18 sierpnia 2016
Autun

Wzrost

176 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Mistrzostwa Europy
srebro Berno 1954 bieg na 100 m

Kariera sportowaEdytuj

Pierwszy start na igrzyskach olimpijskich zanotował w Helsinkach w 1952. W biegu na 100 metrów odpadł w eliminacjach, natomiast wspólnie z Alainem Porthaultem, Étienne'em Ballym oraz Yves’em Camusem awansował do finału biegu sztafetowego 4 × 100 metrów, w którym reprezentacja Francji zajęła 5. miejsce[1].

Zdobył tytuł wicemistrzowski w biegu na 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie, przegrywając jedynie z Heinzem Füttererem z RFN, a wyprzedzając Brytyjczyka George’a Elisa, a sztafeta 4 × 100 metrów z jego udziałem odpadła w eliminacjach[4]. Zajął 4. miejsce w biegu na 100 metrów na igrzyskach śródziemnomorskich w 1955 w Barcelonie[5]. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne odpadł w ćwierćfinale biegu na 100 metrów i półfinale sztafety 4 × 100 metrów[1].

Był mistrzem Francji w biegu na 100 metrów w 1951, 1952 i 1954, wicemistrzem na tym dystansie w 1953 i 1956 oraz brązowym medalistą w 1955[6].

24 sierpnia 1952 w Colombes wyrównał rekord Francji w biegu na 100 metrów czasem 10,5 s. Był to również najlepszy wynik w jego karierze. Dwukrotnie poprawiał rekord swego kraju w sztafecie 4 × 100 metrów do czasu 40,7 s, uzyskanego 13 października 1956 we Florencji[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c René Bonino, olympedia.org [dostęp 2021-02-01] (ang.).
  2. Gérard Dupuy, Masculins A et B, cdm.athle.com, 14 marca 2021, s. 25 [dostęp 2021-05-19] (fr.).
  3. RENE BONINO, Fédération Française d'Athlétisme [dostęp 2020-02-18] (fr.).
  4. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook, European Athletics, s. 502–503, 506 [dostęp 2020-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  5. Gérard Dupuy, Jeux Méditerranéens, cdm.athle, 1 lipca 2018, s. 1 [dostęp 2020-02-18] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-23] (fr.).
  6. Gérard Dupuy, Les finalistes des championnats de France – 1888 à 1969, cdm.athle.com, 20 maja 2021, s. 163, 167, 179, 187, 194, 201 [dostęp 2021-05-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-21] (fr.).
  7. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 14 i 188. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.)