Letnie Igrzyska Olimpijskie 1956

XVI Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XVI Olimpiady) odbyły się w 1956 roku w Melbourne (Australia), zaś konkurencje hippiczne w Sztokholmie (Szwecja).

XVI Letnie Igrzyska Olimpijskie
ilustracja
IO 1952 IO 1960
Stolica igrzysk  Australia
Melbourne
 Szwecja Sztokholm
Liczba ekip 72
Liczba sportowców 3314
(2938 mężczyzn i 376 kobiet)
Liczba konkurencji 145 w 18 dyscyplinach
Otwarcie 22 listopada 1956
10 czerwca 1956
Oficjalne otwarcie Filip Mountbatten (książę Edynburga)
Gustaw VI (król Szwecji)
Zamknięcie 8 grudnia 1956
17 czerwca 1956
Przysięga olimpijska John Landy (sportowcy)
Henri Saint-Cyr (sportowcy)
Znicz olimpijski Ron Clarke
Hans Wikne

Po raz pierwszy igrzyska olimpijskie odbyły się na kontynencie australijskim. Ze względu na zawirowania polityczne wiele państw zrezygnowało z wysłania swoich reprezentacji: Hiszpania, Holandia, Szwajcaria – jako sprzeciw wobec inwazji Związku Radzieckiego na Węgry, natomiast Egipt, Irak i Libia ze względu na kryzys sueski, a Chińska Republika Ludowa w proteście przeciwko uczestnictwu w igrzyskach reprezentacji Tajwanu. Z powodu odwróconych pór roku na południowej półkuli igrzyska rozpoczęły się dopiero w listopadzie (najpóźniej w historii), a ze względu na duże odległości i trudności transportowe (długi okres obowiązującej wówczas w Australii kwarantanny dla zwierząt) konkurencje jeździeckie rozegrano w Sztokholmie pół roku wcześniej. Wschodnie i Zachodnie Niemcy wystąpiły we wspólnej, niemieckiej reprezentacji pod flagą olimpijską. Po raz pierwszy odbyła się ceremonia zamknięcia igrzysk, podczas której zawodnicy maszerowali bez podziału na zespoły narodowe.

Wybór organizatoraEdytuj

Decyzja o wyborze gospodarzy zarówno letnich jak i zimowych igrzysk olimpijskich w roku 1956 podjęta została podczas 43. sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, która odbyła się w dniach od 25 do 28 kwietnia 1949 roku w Rzymie.

O prawo organizacji Igrzysk XVI Olimpiady ubiegało się 10 miast. Najwięcej aplikacji pochodziło ze Stanów Zjednoczonych, gdzie chęć goszczenia zawodów wyraziły: Chicago, Detroit, Filadelfia, Los Angeles, Minneapolis oraz San Francisco. Listę kandydatów uzupełniały stolica Meksyku, kanadyjski Montreal, argentyńskie Buenos Aires oraz australijskie Melbourne, które było jedyną propozycją spoza Ameryki. Meksyk, Melbourne oraz San Francisco o prawo organizacji igrzysk olimpijskich starały się po raz pierwszy w historii. Dla kandydatury Buenos Aires było to drugie podejście (po przegranym głosowaniu o prawo goszczenia zawodów w 1936 roku). Pozostałe miasta w swojej przeszłości wielokrotnie zgłaszały chęć organizacji letnich igrzysk olimpijskich (a w przypadku Montrealu i Minneapolis także zimowych). Chicago oraz Los Angeles w przeszłości były już wybierane na organizatorów tych imprez (kolejno w 1904[a] i 1932 roku).

Głosowania w ramach 43. sesji MKOl odbyły się 28 kwietnia. W pierwszej turze odpadły oferty Montrealu i San Francisco (0 głosów) oraz Minneapolis i Filadelfii (1 głos). W drugim głosowaniu członkowie komitetu olimpijskiego odrzucili kandydaturę Meksyku (3 głosy), natomiast w trzecim odpadły Detroit (4 głosy) i Los Angeles (5 głosów). Do ostatniej fazy przeszły aplikacje Melbourne (która prowadziła we wszystkich dotychczasowych głosowaniach zdobywając kolejno 14, 18 i 19 głosów) oraz Buenos Aires (z dotychczasowym poparciem na poziomie 9, 12 i 13 głosów). W ostatniej turze propozycja Melbourne po raz kolejny uzyskała największe uznanie (21 głosów), wygrywając z kandydaturą argentyńską dzięki przewadze jednego głosu.

Wybory organizatora Igrzysk XVI Olimpiady (wyniki głosowania)[1]
Miasto Państwo Runda 1 Runda 2 Runda 3 Runda 4
Melbourne   Australia 14 18 19 21
Buenos Aires   Argentyna 9 12 13 20
Los Angeles   Stany Zjednoczone 5 4 5
Detroit   Stany Zjednoczone 2 4 4
Meksyk   Meksyk 9 3
Chicago   Stany Zjednoczone 1
Minneapolis   Stany Zjednoczone 1
Filadelfia   Stany Zjednoczone 1
San Francisco   Stany Zjednoczone 0
Montreal   Kanada 0

Państwa uczestnicząceEdytuj

 
Państwa uczestniczące

Na Igrzyskach w Melbourne zadebiutowało 7 państw: Etiopia, Federacja Malajska, Fidżi, Kambodża, Kenia, Liberia i Borneo Północne (obecnie stan Malezji).

Państwa uczestniczące jedynie w zawodach jeździeckich w SztokholmieEdytuj

Dyscypliny główneEdytuj

Dyscypliny pokazoweEdytuj

Statystyka medalowaEdytuj

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1   ZSRR 37 29 32 98
2   Stany Zjednoczone 32 25 17 74
3   Australia 13 8 14 35
4   Węgry 9 10 7 26
5   Włochy 8 8 9 25
6   Szwecja 8 5 6 19
7   Niemcy 6 13 7 26
8   Wielka Brytania 6 7 11 24
9   Rumunia 5 3 5 13
10   Japonia 4 10 5 19
... ... ... ... ... ...
17   Polska 1 4 4 9
Zobacz pełną klasyfikację medalową


Medale zdobyte przez PolakówEdytuj

  ZłoteEdytuj

  SrebrneEdytuj

  BrązoweEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Międzynarodowy Komitet Olimpijski w 1902 roku zmienił pierwotnie planowane miejsce rozegrania Igrzysk Olimpijskich w 1904 roku z Chicago na Saint Louis.

PrzypisyEdytuj

  1. Host city selection (ang.). olympedia.org. [dostęp 2020-12-21].