Związek Południowej Afryki

Związek Południowej Afryki (ZPA) – dominium brytyjskie, istniejące w latach 1910–1961 na terenie obecnej suwerennej republiki Południowej Afryki.

Związek Południowej Afryki
Unie van Suid-Afrika
Unie van Zuid-Afrika
Union of South Africa
1910–1961
Flaga
Herb Południowej Afryki
Flaga Herb
Dewiza: (łacina) Ex Unitate Vires
(Siła z jedności)
Hymn:
Die Stem van Suid-Afrika
Język urzędowy

afrikaans, niderlandzki, angielski

Stolica

Kapsztad (władze ustawodawcze), Pretoria (administracja rządowa), Bloemfontein (władza sądownicza)

Ustrój polityczny

monarchia konstytucyjna

Pierwszy król

Jerzy V

Ostatni król

Elżbieta II

Status terytorium

dominium

Zależne od

Wielka Brytania

W jej imieniu

ostatni gubernator generalny
Charles Robberts Swart

Szef rządu

premier Hendrik Frensch Verwoerd

Powierzchnia
 • całkowita


2,045,320 km²

Liczba ludności (1961)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia


18,216,000
8,9 osób/km²

Waluta

Funt południowoafrykański

Data powstania

31 maja 1910

Data likwidacji

31 maja 1961

Mapa Południowej Afryki
Prowincje ZPA

Powołane 31 maja 1910 roku, w wyniku połączenia brytyjskich kolonii w południowej Afryce. Związek składał się z Kraju Przylądkowego, Transwalu, Wolnego Państwa Oranje i Natalu. Po ogłoszeniu suwerenności w 1961 roku Związek został przekształcony w republikę[1].

Związek miał charakter państwa unitarnego (w przeciwieństwie do federalistycznej Kanady czy Australii). Świadczyło o tym m.in. zniesienie parlamentów poszczególnych kolonii i powołanie w ich miejsce lokalnych rad. ZPA posiadał dwuizbowy parlament, który w systemie władzy miał największe znaczenie (demokracja parlamentarna). Stolicą administracyjną była Pretoria, siedziba parlamentu znajdowała się w Kapsztadzie. Językiem urzędowym były holenderski i angielski. W 1925 roku niderlandzki został zastąpiony przez język afrikaans.

Przypisy edytuj