Otwórz menu główne
Zbiornik służący do restytucji raka szlachetnego i jego reintrodukcji na terenie Zaborskiego Parku Krajobrazowego[1]

Restytucja gatunku (łac. restitutio – przywrócenie) –przywrócenie przyrodzie gatunku zagrożonego wyginięciem wskutek zmian środowiskowych lub znacznego wytępienia albo wyniszczenia przez człowieka;

polega na otoczeniu dostępnych egzemplarzy gatunku opieką i zapewnieniu im właściwego dla ich życia i rozmnażania środowiska, a także na odpowiednich zabiegach hodowlanych; restytucję gatunków zwierząt prowadzi się często w hodowli rezerwatowej, a po wzmocnieniu grupy hodowlanej i zwiększeniu jej stanu liczebnego zwierzęta wypuszcza się na wolność (reintrodukcja); np. restytucja żubra w Polsce. [2][3].

Proces restytucji polega na otoczeniu zwierząt szczególną opieką zapewniającą mu właściwych warunki do rozmnażania i rozwoju oraz na odpowiednich zabiegach hodowlanych. Po prowadzonym najczęściej w hodowli rezerwatowej zwiększeniu liczebności zwierząt wypuszcza się je na wolność (reintrodukcja)[2][3]. Przykładem może być restytucja bobra europejskiego, konia Przewalskiego, szarytki morskiej (od 2001)[3] i żubra europejskiego[2][3]

PrzypisyEdytuj

  1. Wróci rak szlachetny. [dostęp 2010-08-10].
  2. a b c Restytucja gatunku (pol.). W: Encyklopedia PWN [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2016-04-02].
  3. a b c d Stacja Morska IO UG: Restytucja gatunku (pol.). Stacja Morska IO UG. [dostęp 2016-04-02].

Zobacz teżEdytuj