Otwórz menu główne

Rickey Parkey

(Przekierowano z Ricky Parkey)

Ricky Parkey (ur. 7 listopada 1956 w Morristown) – amerykański bokser, były mistrz świata IBF w wadze junior ciężkiej.

Ricky Parkey
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1956
Morristown
Obywatelstwo Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 42
Zwycięstwa 22
Przez nokauty 16
Porażki 20

Zadebiutował 24 października 1981 pokonując Phila Clinarda przez nokaut w drugiej rundzie. 11 września 1984 przegrał na punkty z przyszłym mistrzem WBC wagi junior ciężkiej – Bernardem Bentonem. 18 czerwca 1985 przegrał przez jednomyślną decyzję z byłym mistrzem WBA wagi półciężkiej Eddiem Mustafą Muhammadem. 25 października 1986 pokonał przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie Lee Roy Murphy'ego zdobywając pas federacji IBF[1]. W swojej pierwszej obronie pokonał Zambijczyka – Chisanda Mutti przez techniczny nokaut w dwunastej rundzie. Swój tytuł stracił 15 maja 1987 w walce unifikacyjnej z mistrzem WBA Evanderem Holyfieldem, przegrywając przez TKO w trzeciej rundzie[2]. Po utracie pasa mistrzowskiego stoczył jeszcze siedemnaście pojedynków, wygrywając zaledwie dwie walki. Karierę zakończył w 1994 roku.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj


Poprzednik
Lee Roy Murphy
Mistrz świata wagi junior ciężkiej IBF
25 października 1986 - 15 maja 1987
Następca
Evander Holyfield