Otwórz menu główne

Roman Bogucki

polski działacz komunistyczny

Roman Bogucki pseud. Suchy, Roman (ur. 24 grudnia 1904 w Warszawie, zm. 14 lutego 1943 tamże) – działacz komunistyczny, oficer GL.

Roman Bogucki
Roman, Suchy
oficer Sztabu Głównego Gwardii Ludowej
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1904
Warszawa
Data i miejsce śmierci 14 lutego 1943
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR
Orl.jpg Gwardia Ludowa
Jednostki 44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej
Grupa Specjalna Sztabu Głównego Gwardii Ludowej
Stanowiska Instruktor wojskowy podwarszawskiej szkoły GL
Członek specgrupy Sztabu Głównego GL
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Tablica upamiętniająca zamachy na Cafe Club dokonane przez Romana Boguckiego i Mirosława Krajewskiego na budynku przy ul. Nowy Świat 15 w Warszawie


ŻyciorysEdytuj

Studiował na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego, jednak w 1926 za radykalne poglądy został usunięty z uczelni i powołany do wojska. Służył w 44 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem, gdzie otrzymał stopień podporucznika. W 1927 wstąpił do KPP. Wkrótce za działalność komunistyczną został zwolniony z wojska i przeniósł się na Wołyń, gdzie był nauczycielem.

W 1934 wrócił do Warszawy i otrzymał posadę w Szkole Robotniczej Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Nadal aktywnie działał w KPP, za co był kilkakrotnie aresztowany i więziony. W 1940 był współzałożycielem Stowarzyszenia Przyjaciół ZSRR. Członek PPR od momentu jej powstania. Skierowany do pracy w warszawskim sztabie GL jako instruktor wojskowy, prowadził wykłady i ćwiczenia w szkole GL w Chylicach pod Warszawą, gdzie przygotowywano żołnierzy pierwszego oddziału partyzanckiego GL. Od połowy 1942 członek warszawskiego sztabu GL. Niedługo potem wszedł w skład spec-grupy Sztabu Głównego GL i brał udział w akcjach bojowych. 24 października 1942 na czele trzyosobowej grupy dokonał zamachu na przeznaczoną dla Niemców kawiarnię Café Club, wrzucając do lokalu wiązkę granatów. Od jesieni 1942 był kierownikiem centralnej „techniki” GL. 14 lutego 1943 został osaczony przez hitlerowców w restauracji na Starym Mieście. Początkowo ostrzeliwał się, a kiedy stwierdził, że sytuacja jest bez wyjścia, popełnił samobójstwo.

Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[1].

UpamiętnienieEdytuj

Od 24 listopada 1961 do 18 czerwca 1998 ulica w Warszawie na terenie dzielnicy Żoliborz nosiła nazwę ulicy Romana Boguckiego. Obecnie jest to ulica imienia Witolda Lutosławskiego[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Juliusz Jerzy Malczewski: Cmentarz komunalny (dawny Wojskowy) na Powązkach. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1975, s. 37.
  2. Uchwała nr 28 Rady Narodowej Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 24 listopada 1961 r. w sprawie nadania nazw ulicom, "Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, Warszawa, dnia 20 grudnia 1961 r., nr 22, poz. 96, s. 1; Uchwała nr LXXXII/642/98 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 18 czerwca 1998 roku w sprawie zmiany nazwy ulicy w Dzielnicy Żoliborz Gminy Warszawa-Centrum.

BibliografiaEdytuj

  • Józef Bolesław Garas, Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942-1945, Warszawa 1971.
  • Edward Gronczewski, Walczyli o Polskę Ludową, Warszawa 1982.
  • Jerzy Ślaski, Polska Walcząca t. III, Warszawa 1999.