Otwórz menu główne

Roman Rogocz (ur. 9 sierpnia 1926 w Chorzowie, zm. 7 lutego 2013) – polski piłkarz, zawodnik Lechii Gdańsk.

Roman Rogocz
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1926
Chorzów
Data i miejsce śmierci 7 lutego 2013
Polska
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
AKS Chorzów
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1947–1962 Lechia Gdańsk 161 (107)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1962–1963 Lechia Gdańsk
Lechia Gdańsk (młodzież)
1971–1972 Lechia Gdańsk

Kariera sportowaEdytuj

Karierę sportową rozpoczął przed II wojną światową jako trampkarz AKS Chorzów. W 1943 został wywieziony do pracy przymusowej w Niemczech, skąd uciekł i wstąpił w szeregi 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej. W 1947 wrócił do Chorzowa, a od jesieni 1947 występował w barwach Lechii Gdańsk. Z gdańskim klubem wywalczył w 1948 awans do I ligi. W meczach ligowych sezonu 1949 wystąpił 16 razy, zdobywając 7 bramek (w tym 1 bramka niepewna), jego drużyna zajęła jednak ostatnie miejsce i spadła z ligi. W 1951 wywalczył z Lechią kolejny awans do ekstraklasy. W 1952 nie grał jednak z powodu kontuzji, której doznał we wrześniu 1951.

Do gry powrócił w 1953, strzelając w I lidze 2 bramki w 14 spotkaniach (w tym 1 bramka niepewna), a jego drużyna ponownie spadła do II ligi. W sezonie 1954 wywalczył z Lechią kolejny awans do I ligi. Na najwyższym szczeblu rozgrywek występował w latach 1955-1960, w tym czasie wystąpił w 75 spotkaniach, zdobywając 18 bramek. Jego największym sukcesem było trzecie miejsce w I lidze w 1956 (wystąpił wówczas w 20 meczach, zdobywając 7 bramek). Łącznie w I lidze zagrał w 105 spotkaniach, zdobywając 27 bramek (w tym 2 niepewne).

Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener, głównie drużyn młodzieżowych. I drużynę Lechii prowadził w sezonie 1962/1963 (od IV kolejki, od IX kolejki samodzielnie), jednak zespół spadł z ekstraklasy, a następnie w sezonie 1971/1972 w III lidze, zdobywając z nią awans do II ligi.

Piłkę nożną łączył z pracą zawodową, w latach 1952-1988 był pracownikiem Przedsiębiorstwa Robót Czerpalnych i Podwodnych.

W 2005 został wybrany najlepszym zawodnikiem 60-lecia Lechii Gdańsk. w 2011 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. nr 111, poz. 1127).

Pochowany na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku (kwatera 17, rząd 1, grób 3)[1].

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj