Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy wsi w obwodzie tarnopolskim na Ukrainie. Zobacz też: Rzepińce – inne miejscowości o tej nazwie.

Rzepińce (ukr. Ріпинці) – wieś na Ukrainie należąca do rejonu buczackiego obwodu tarnopolskiego. Droga terytorialna T2016 przechodzi przez wieś. Od 1945 wieś jest siedzibą rady wiejskiej[1].

Rzepińce
Ріпинці
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Rejon Gerb buchach rayon.png buczacki
Powierzchnia 0,81 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

624
770,370 os./km²
Nr kierunkowy +380 3544
Kod pocztowy 48433
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Rzepińce
Rzepińce
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Rzepińce
Rzepińce
Ziemia49°00′56″N 25°26′24″E/49,015556 25,440000
Portal Portal Ukraina

Spis treści

HistoriaEdytuj

Dziedzicem wsi w 1816 był Jakób Wolański[2]. W 1901 działa gorzelnia Maurycego Sommersteina[3].

Zbrodnie nacjonalistów

Miejsce zbrodni nacjonalistów ukraińskich. 22 września 1943 roku zamordowano w Rzepińcach Stanisława Stępniowskiego, buchaltera[4]. 25 Polaków zamordowano na przełomie stycznia i lutego 1945[5].

ZabytkiEdytuj

  • nowy piętrowy pałac Wolańskich wybudowano na miejscu wcześniejszego w 1818 r.[6] Dziś nie istnieje.

PrzypisyEdytuj

  1. Облікова картка, Ріпинецька сільська рада, Тернопільська область, Бучацький район (ukr.)
  2. Wiadomości krajowe. „Gazeta Lwowska”, 59, 11 kwietnia 1816, s. 1.
  3. Gorzelnie i Fabryki wódek w Galicji w 1901 r.
  4. Stanisław Żurek: Kalendarz Pamięci Kresowej: Wrzesień
  5. Stanisław Żurek: Kalendarium ludobójstwa dokonanego przez Ukraińców na Polakach w latach 1939–1948
  6. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 168-174, ISBN 83-04-04229-0, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).

BibliografiaEdytuj

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, T. X. Warszawa, 1880–1902, s. 146.

Linki zewnętrzneEdytuj