Przyjaciel (herb szlachecki)

herb szlachecki

Przyjaciel (Kemlada, Kemlad, Kamrad, Kamerad) – polski herb szlachecki.

Przyjaciel
Ilustracja
Herb Przyjaciel
Typ herbu

szlachecki

Alternatywne nazwy

Kemlada, Kemlad, Kamrad, Kamerad

Pierwsza wzmianka

1166

Odmiana herbu

Opis herbuEdytuj

PrzyjacielW polu błękitnym, serce czerwone, przebite strzałą srebrną grotem w prawo, wewnątrz misy złotej. W klejnocie pięć piór strusia[1].

Przyjaciel IIW polu błękitnym strzała srebrna, złotym grotem w górę, między dwoma sercami czerwonymi. W klejnocie ogon pawi[2].

  • Herbowni – Lisiecki, Hryniewicz, Mackiewicz, Wojciechowicz[3]

Legenda herbowaEdytuj

Powstanie datuje się na 1166 rok. Nadany przez Henryka Sandomierskiego potomkom rycerza Mirosława w czasie wojny z pogańskimi Prusami.

HerbowniEdytuj

Bohusław, Downarowicz, Dramiński, Dranicki, Dulewski, Grabowski, Hryniewicz, Janowicz, Jurowski, Klimkiewicz, Ladziński, Ładziński, Lipiński, Maciejewicz, Mackiewicz, Mickiewicz, Migiewicz, Minasiewicz, Mingajłowicz, Mirosławski, Muraszko, Muśnicki, Dowbor – Muśnicki, Nagrodzki, Nowaczyński, Nowakowicz, Pawłowicz[4], Połtorzycki, Romanowski, Skirmunt – Strawiżski, Szumowiecki, Tomkowicz, Więckowicz, Wojciechowicz, Karabaniwicz Wolański, Żabiński

Znani herbowniEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Czesław Malewski, Rody szlacheckie na Litwie (VI), NG 26 (462)
  2. Herb Przyjaciel II z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
  3. Juliusz Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich. Warszawa 1897
  4. Herby szlacheckie. Herb własny (odm. h. Przyjaciel) (pol.)

Linki zewnętrzneEdytuj