Otwórz menu główne

Sławomir Nowak (trener)

polski trener lekkoatletyczny

Sławomir Nowak (ur. 25 maja 1941 w Kutnie) – polski zawodnik, a następnie trener lekkiej atletyki, jego najsłynniejszym zawodnikiem był Wilson Kipketer.

Sławomir Nowak
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1941
Kutno
Informacje klubowe
Klub Legia Warszawa (?–?)
Gwardia Warszawa (?–?)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski seniorów
złoto Kraków 1969 skok o tyczce
brąz Poznań 1966 dziesięciobój

ŻyciorysEdytuj

Jako zawodnik uprawiał dziesięciobój i skok o tyczce. W barwach Gwardii Warszawa zdobył mistrzostwo Polski w skoku o tyczce w 1969 r., wynikiem 4.80 oraz brązowy medal w dziesięcioboju w 1966 r. wynikiem 6583. Wystąpił w jednym meczu międzypaństwowym z Bułgarią w 1969 r., wygrywając konkurs skoku o tyczce.

Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu, trener klasy mistrzowskiej. Pracował jako trener w Gwardii Warszawa. W latach 60. XX wieku m.in. z płotkarką Teresą Gierczak, która była jego pierwszą żoną. Doprowadził ją do wyrównania rekordu Polski na 100 m ppł wynikiem 13.3 (29.08.1969) i brązowego medalu mistrzostw Europy 1969. Był to jego pierwszy sukces trenerski.

W latach 70 był trenerem klubowym m.in. wielokrotnych reprezentantek i medalistek mistrzostw Polski i Europy, płotkarek Zofii Bielczyk (gościnnie - była bowiem zawodniczką Polonii Warszawa) i Grażyny Rabsztyn, a także czołowej polskiej wieloboistki Grażyny Niestój. W latach osiemdziesiątych trenował wieloboistkę Małgorzatę Guzowską, która została jego drugą żoną. Doprowadził ją do wciąż aktualnego (20 września 2013) rekordu Polski w siedmioboju (6616 - 31.08.1985). Następnie prowadził wieloboistkę Marią Kamrowską, która została jego trzecią żoną. Wszystkie jego kolejne żony startowały na igrzyskach olimpijskich.

W latach 1991-1998 pracował w Danii, gdzie doprowadził do największych sukcesów, w tym rekordu świata i mistrzostwa Świata w biegu na 800 m Wilsona Kipketera. Pozostał jego trenerem także po powrocie do Polski.

W pierwszej dekadzie XXI wieku był trenerem biegaczki Grażyny Prokopek oraz pomagał Vénuste Niyongabo. Następnie został trenerem kobiecej kadry wieloboistek, ale w 2005 r. musiał ustąpić po pojawieniu się zarzutów związanych z niewłaściwym zachowaniem wobec zawodniczek.

Pracownik dydaktyczny Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku. W 2009 r. doprowadził Kamilę Chudzik do brązowego medalu mistrzostw Świata w siedmioboju.

Rekordy życioweEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Mecze Międzypaństwowe I Reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.
  • Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  • Magazyn lekkoatletyczny nr 1(4)/2011, zeszyt szkoleniowy nr 7-8, str. 2
  • Kto jest kim w województwie pomorskim, wyd. Oficyna Pomorska, 2000