Salmacis and Hermaphroditus

Salmacis and Hermaphroditus – poemat angielskiego poety i dramaturga Francisa Beaumonta[1][2], opublikowany bez podania nazwiska autora w Londynie w 1602. Utwór opowiada historię nimfy Salmakis i Hermafrodyta. Jest oparty na przekazie Owidiusza. Utwór został napisany dystychem bohaterskim (heroic couplet)[3], to znaczy parzyście rymowanym pentametrem jambicznym, czyli sylabotonicznym dziesięciozgłoskowcem, w którym akcenty padają na parzyste sylaby wersu (x ' x ' x ' x ' x '). Poniższy cytat jest podany w starej, elżbietańskiej ortografii.

François-Joseph Bosio, Nimfa Salmacis, 1826
My wanton lines doe treate of amorous loue,
Such as would bow the hearts of gods aboue:
Then Venus, thou great Citherean Queene,
That hourely tript on the Idalian greene,
Thou laughing Erycina, daygne to see
The verses wholly consecrate to thee;
Temper them so within thy Paphian shrine,
That euery Louers eye may melt a line;
Francis Beaumont, Salmacis and Hermaphroditus

PrzypisyEdytuj

  1. Francis Beaumont, English dramatist (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-02-06].
  2. Francis Beaumont (1584-1616) (ang.). luminarium.org. [dostęp 2017-02-06].
  3. Heroic couplet, poetry (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-02-06].

Linki zewnętrzneEdytuj