Otwórz menu główne

Siamon Walfson

białoruski filozof i literaturoznawca, działacz państwowy

Siamon Walfson (biał. Сямён Якаўлевіч Вальфсон) (ur. 8 czerwca 1894 w Bobrujsku, zm. 1941 w Mińsku) – białoruski filozof, pedagog i literaturoznawca, wykładowca i działacz państwowy Białoruskiej SRR.

Przed I wojną światową studiował filozofię w Heidelbergu, jednak w 1915 wrócił do Rosji, gdzie cztery lata później ukończył Uniwersytet Kijowski. Od 1921 związany z Białoruskim Uniwersytetem Państwowym, na którym pełnił urząd dziekana Wydziału Prawa i Gospodarki (19251930), a w latach 19311938 stał na czele Instytutu Filozofii i Prawa. Od 1936 był pierwszym zastępcą dziekana Wydziału Nauk Społecznych BUP.

W 1928 zasiadł w Akademii Nauk Białoruskiej SRR. Osiem lat później został sekretarzem Wydziału Nauk Społecznych Akademii.

Od 1929 do 1938 był członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego Białoruskiej SRR.

Podczas fali czystek stalinowskich w 1938 trafił do zakładu psychiatrycznego, w którym pozostał przez dwa lata. Po wejściu wojsk niemieckich do Mińska w 1941 został aresztowany i zamordowany.

Zajmował się naukowo historią filozofii, socjologii, nauki i kultury oraz sprawami religii. Pisał podręczniki poświęcone materializmowi dialektycznemu. Badał twórczość Maksima Gorkiego i Aleksandra Puszkina. Opublikował książki poświęcone nazizmowi: "Teorie rasowe faszyzmu i klasowe" (1934), "Rasowe teorie niemieckiego faszyzmu" (1937).

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Диалектический материализм, Mińsk 1922
  • Марксизм и педагогика, Mińsk 1924
  • Плеханов, Mińsk 1924
  • За марксізм, Mińsk 1928
  • Сучасная рэлігійнасьць, Mińsk 1930
  • Расавыя тэорыі фашызму і клясавае ходаньне, 1934
  • Супраць расавых тэорый, Mińsk 1935
  • Сям'я і шлюб у гістарычным развіцці, Mińsk 1937
  • Расавыя тэорыі" германскага фашызму, Mińsk 1937
  • В матрацной могиле: Повесть из жизни Генриха Гейне, Mińsk 1940

BibliografiaEdytuj

  • Яноўскі А., Зельскі А., Гісторыя Беларускага дзяржаўнага універсітэта ў біяграфіях яго рэктараў, Mińsk 2001