Otwórz menu główne

Siegmar Wätzlich

wschodnioniemiecki piłkarz

Siegmar Wätzlich (ur. 16 listopada 1947 w Rammenau, zm. 18 kwietnia 2019[1]) – niemiecki piłkarz grający na pozycji lewego obrońcy. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 176 cm wzrostu, ważył 72 kg.

Siegmar Wätzlich
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1947
Rammenau
Data śmierci 18 kwietnia 2019
Wzrost 176 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1967–1975 Dynamo Drezno 139 (10)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1972–1975  NRD 24 (0)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  NRD
Igrzyska olimpijskie
brąz Monachium 1972 Piłka nożna

Spis treści

Kariera klubowaEdytuj

Wätzlich urodził się w mieście Rammenau. Karierę piłkarską rozpoczął w tamtejszym klubie SG Rammenau, a następnie odszedł do Dynama Drezno i w jego barwach zadebiutował w sezonie 1967/1968 w rozgrywkach pierwszej ligi NRD. Swoje pierwsze sukcesy z Dynamem zaczął osiągać w latach 70. W sezonie 1970/1971 wywalczył z nim pierwsze w karierze mistrzostwo kraju oraz zdobył Puchar NRD (2–1 w finale z Dynamem Berlin). W sezonie 1972/1973 po raz drugi został mistrzem Niemieckiej Republiki Demkratycznej i był to ostatni sukces w karierze klubowej Siegmara. W 1975 roku zakończył on piłkarską karierę z powodu kontuzji stawu kolanowego, a w barwach Dynama rozegrał 139 ligowych meczów i zdobył w nich 10 goli.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W reprezentacji Niemieckiej Republiki Demokratycznej Siegmar Wätzlich zadebiutował 7 października 1972 roku w wygranym 5–0 spotkaniu przeciwko Finlandii. W 1972 roku był członkiem olimpijskiej reprezentacji NRD, która podczas XX Letnich Igrzysk Olimpijskich w Monachium wywalczyła brązowy medal. W 1974 roku został powołany przez selekcjonera Georga Buschnera do kadry na mistrzostwa świata w RFN, jedyny mundial, w którym uczestniczyła reprezentacja NRD. Tam wystąpił w czterech meczach swojej drużyny: przeciwko Australii (2–0), Chile (1–1), RFN (1–0) i Brazylii (0–1). Ostatni mecz w reprezentacji narodowej rozegrał w czerwcu 1975 roku przeciwko Islandii (1–2). Łącznie rozegrał w niej 24 mecze.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj