Skryboniusze Kurionowie

Skryboniusze Kurionowie (Scribonii Curio) – to gałąź rzymskiego rodu plebejskiego Skryboniuszy. Przydomek (cognomen) Curio w rodzinie Skryboniuszy prawdopodobnie pochodzi od urzędu głównego kuriona (curio maximus), który sprawował Gajusz Skryboniusz Kurion[1]. Z rodziny Skryboniuszy Kurionów wywodziło się trzech utalentowanych mówców, których umiejętności opisał Cyceron w swoich pismach[2].

Przedstawiciele roduEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Magdalena Nowak: Mówcy z rodu Skryboniuszy w dialogu Brutus Marka Tulliusza Cycerona. W: Ireneusz Mikołajczak (red.): Sapere aude: księga pamiątkowa ofiarowana profesorowi dr. hab. Marianowi Szarmachowi z okazji 65 rocznicy urodzin. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2004. ISBN 83-231-1788-8.
  • Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: PWN, 1988, s. 666. ISBN 83-01-03529-3.
  • Thomas Robert Shannon Broughton: The Magistrates of the Roman Republic. T. 1. New York: American Philological Association, 1951. (ang.) Hathi Trust Digital Library