Otwórz menu główne

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Astrachaniu

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Astrachaniuprawosławny sobór w Astrachaniu.

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Успенский собор
(Собор Успения Пресвятой Богородицы)
Distinctive emblem for cultural property.svg 3010006018
sobór parafialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Obwód  astrachański
Miejscowość Coat of Arms of Astrakhan.png Astrachań
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia Zaśnięcia Matki Bożej w Astrachaniu
Wezwanie Zaśnięcia Matki Bożej
Wspomnienie liturgiczne 15/28 sierpnia
Położenie na mapie obwodu astrachańskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu astrachańskiego
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Ziemia46°20′57,7″N 48°01′59,8″E/46,349361 48,033278

Budynek został wzniesiony na miejscu dwóch starszych soborów – drewnianego, istniejącego od 1560 do końca XVI wieku, i kamiennego, rozebranego po niecałym stuleciu istnienia z uwagi na niewystarczające rozmiary[1]. Autorem jego projektu był Dorofiej Miakiszew, dla którego inspiracją był wygląd soboru Zaśnięcia Matki Bożej w Riazaniu[2].

Obiekt przetrwał do naszych czasów w formie praktycznie niezmienionej od momentu zakończenia budowy[1]. Budynek wznosi się na wysokość 75 metrów. Całą zbudowaną na planie prostokąta cerkiew otacza galeria. Zewnętrzne ściany budynku są bogato dekorowane płaskorzeźbami, półkolumnami oraz fryzem. Sobór posiada pięć kopuł umieszczonych w narożnikach oraz w centralnym punkcie nawy, na bębnach[3]. Z budynkiem cerkwi łączy się łobnoje miesto oraz wzniesiona w 1900 dzwonnica[3]. Pierwotnie w świątyni znajdował się ośmiorzędowy ikonostas o łącznej wysokości 23 metrów. Część wyposażenia soboru została po rewolucji październikowej przeniesiona do muzeum w Astrachaniu[3].

Sobór został zamknięty po rewolucji październikowej, w 1918[4]. Otwarty ponownie po upadku ZSRR[5].

W 1737 w soborze pochowany został król Kartlii, od 1724 przebywający w Rosji na emigracji, Wachtang VI[6]. W 1760 w soborze pochowany został także król Kartlii Tejmuraz II[7]. Z kolei w 1806 w podziemiach świątyni pogrzebano ordynariusza miejscowej eparchii, biskupa astrachańskiego Anastazego[8].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.118
  2. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.206
  3. a b c A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.119
  4. АСТРАХАНСКАЯ И ЕНОТАЕВСКАЯ ЕПАРХИЯ
  5. Успенский кафедральный собор
  6. Вахтанг VI
  7. Теймураз II
  8. АНАСТАСИЙ, www.pravenc.ru [dostęp 2016-05-05].

BibliografiaEdytuj

  • A. Nizowskij, Samyje znamienityje monastyri i chramy Rossii, Wecze, Moskwa 2000, ​ISBN 5-7838-0578-5