Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy ptaków. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Sokoły[2] (Falconinae) – podrodzina ptaków z rodziny sokołowatych (Falconidae).

Sokoły
Falconinae[1]
Leach, 1820
Przedstawiciel podrodziny – sokół rdzawobrewy (Falco femoralis)
Przedstawiciel podrodziny – sokół rdzawobrewy (Falco femoralis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd sokołowe
Rodzina sokołowate
Podrodzina sokoły
Plemiona

WystępowanieEdytuj

Podrodzina obejmuje gatunki drapieżne, zamieszkujące cały świat[3].

Cechy charakterystyczneEdytuj

Charakteryzują się silną budową ciała. Mają mocny, krótki, zakończony hakiem dziób. Na bocznych krawędziach górnej części dzioba umieszczony jest wyrostek – tzw. „sokoli ząb”, a na dolnej części – odpowiadające mu wgłębienie. „Sokoli ząb” pozwala im uśmiercać ofiary poprzez chwyt za kark i zgniatanie kręgów szyjnych[4]. Wąskie i długie skrzydła umożliwiają im zręczny i szybki lot. Sokoły wędrowne (Falco peregrinus) potrafią w locie nurkowym osiągnąć prędkość do ok. 320 kilometrów na godzinę. Odżywiają się głównie kręgowcami lądowymi i owadami, zazwyczaj chwytanymi w locie. Z reguły nie budują gniazd – jaja składają na półkach skalnych, w dziuplach lub w opuszczonych gniazdach innych ptaków. Wyprowadzają jeden lęg w roku, składając od 2 do 6 jaj. Doskonale rozwinięte oczy umożliwiają identyfikację ofiary z wysokości.

SystematykaEdytuj

Do podrodziny należą następujące plemiona[2]:

PrzypisyEdytuj

  1. Falconinae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Falconinae Leach, 1820 - sokoły (wersja: 2015-09-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-01-26].
  3. F. Gill, D. Donsker (red.): Falcons (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-01-26].
  4. Theodor Mebs: Ptaki drapieżne Europy. Przewodnik. dr Andrzej G. Kruszewicz (tłumaczenie i adaptacja). Warszawa: Multico, 1998, s. 10. ISBN 83-7073-176-1.