Hector Zazou: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 2 bajty ,  11 lat temu
drobne merytoryczne, ort
(→‎Albumy: ort.: Wimme Saari (nadal czerwony link))
(drobne merytoryczne, ort)
 
== Rys muzyczny ==
Dyskografia tego kompozytora i producenta odzwierciedla ogromny kosmopolityzm w podejmowaniu prac muzycznych na współwespół z muzykami reprezentującymi wielorakie środowiska muzyczne i tradycje narodowe, przy użyciu nowoczesnej techniki nagrywania, jak i różnorodnych treści dźwiękowych, przeważnie jako reinterpretacji tradycyjnego repertuaru pochodzącego z różnych zakątków świata. NatchniętyNatchniony albumem [[Peter Gabriel|Petera Gabriela]] ''[[Passion (album Petera Gabriela)|Passion]]'' (muzyka z filmu ''[[Ostatnie kuszenie Chrystusa]]'' reżyserii [[Martin Scorsese|Martina Scorsese]]), Zazou opracował swe własne zestawienie muzycznych przeciwieństw (tradycyjnych i nowoczesnych, akustycznych i elektronicznych) na płycie pt. ''Les Nouvelles Polyphonies Corses''.
 
Hector Zazou uważa swoją pracę w latach 80. jako swoiste czeladnictwo w studiu muzycznym. Przykładowo, jego album ''Reivax au Bongo'' z [[1986]] zawiera eksperyment ze śpiewem muzyki poważnej wykonanym przy elektronicznej oprawie instrumentalnej. Za to, ''Géologies'', jego album wydany w [[1989]], połączył kwartet smyczkowy z muzyką elektroniczną.
Jego płyty pochodzące z lat 90. i później, wydane pod własnym imieniem i nazwiskiem, to przeważnie [[album koncepcyjny|albumy koncepcyjne]] oparte na motywach literackich czy folklorystycznych o określonej tematyce. Każde z tych zestawień to istna parada muzyków reprezentujących [[muzyka pop|pop]], [[folk]], [[world music]], [[muzyka awangardowa|muzykę awangardową]] i [[muzyka poważna|europejską muzykę poważną]].
 
Jego album z [[1992]] pt. ''Sahara Blue'' oparty był na pomyśle [[Jacques Pasquier|JacquesaJacques'a Pasquiera]] o uczczeniu setnej rocznicy śmierci poety [[Arthur Rimbaud|Arthura Rimbauda]] przez oprawę jego poezji w nowej muzyce Hectora Zazou. Toteż album zawiera recytacje typu ''spoken word'' w wykonaniu [[Gérard Depardieu|Gérarda Depardieu]], i muzykę [[Brendan Perry|Brendana Perry'ego]] i [[Lisa Gerrard|Lisy Gerrard]] – członków zespołu [[Dead Can Dance]], jak i [[Tim Simenon|Tima Semeona]], oraz [[David Sylvian|Davida Sylviana]]. Zazou nawet wykorzystał tradycyjną [[Etiopia|etiopską]] pieśń ludową.
 
W [[1994]] wydał z kolei album pt. ''[[Chansons des mers froides]]'' (zatytułowanego dosłownie ''Songs from the Cold Seas'' dla potrzeb rynku anglojęzycznego, a co po polsku można ująć jako ''Pieśni z zimnych mórz''). Album ten zawiera tradycyjne pieśni i piosenki ludowe z morskimi powiązaniami pochodzące z krajów północy, w tym [[Kanada|Kanady]], [[Finlandia|Finlandii]], [[Islandia|Isandii]] i [[Japonia|Japonii]]. Nagranie zawiera wykonania przez takich znanych artystów rocku i muzyki pop jak [[Björk]], [[Suzanne Vega]], [[John Cale]], [[Varttina|Värttina]], [[Issa (piosenkarka)|Jane Siberry]], czy [[Susan Janet Ballion|Siouxsie Sioux]], jak i nagrania [[szaman]]icznego skandowania i kołysanek takich ludów jak [[Ajnowie|Ajnów]], [[Nanajowie|Nanajnów]], [[Inuici|Inuitów]] i [[Jakuci|Jakutów]] w wykonaniu rodowitych śpiewaków. Wśród instrumentalistów udział wzięli Mark Isham, Brendan Perry i [[Balanescu Quartet]]. Zazou wraz z kamerzystą odwiedził [[Alaska|Alaskę]], Kanadę, [[Grenlandia|Grenlandię]], Japonię, [[Skandynawia|Skandynawię]] i [[Syberia|Syberię]]. Singel "The Long Voyage" stanowił jedyny utwór kompozycji Zazou. A napisał go w podziękowaniu przedsiębiorstwu [[Sony]], z wdzięczności za uzyskanie zupełnej swobody artystycznej w tworzeniu i wdrażaniu swojego planu działania co do tych ''Pieśni''. Singel ten, w wykonaniu Suzanne Vega i Johna Cale, wydano w [[1995]], w zestawieniu z [[remiks]]ami autorstwa producenta muzycznego [[Mad Professor|Mad Professora]] jak i samego Zazou.