Termokatoda: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 55 bajtów ,  11 lat temu
m
Półautomatyczna poprawa błędu gramatycznego: tą -> tę; zmiany kosmetyczne
m (link)
m (Półautomatyczna poprawa błędu gramatycznego: tą -> tę; zmiany kosmetyczne)
'''Termokatoda''' to [[katoda]] wysyłająca [[elektron]]y pod wpływem temperatury. Termokatoda podłączana jest do ujemnego bieguna [[napięcie elektryczne|napięcia]] zasilającego i stanowi ważny element wielu [[lampa próżniowa|lamp próżniowych]].
 
== Konstrukcja ==
Ze względu na konstrukcję, termokatody dzieli się na:
*żarzone bezpośrednio - [[element grzejny]] jest jednocześnie katodą
 
Termokatoda [[emisja|emituje]] elektrony pod wpływem nagrzania do wysokiej [[temperatura|temperatury]]. Pierwsze termokatody budowano z
[[wolfram (pierwiastek)|wolframu]]. Wynikało to z wysokiej [[temperatura topnienia|temperatury topnienia]] tego metalu. Termokatody wolframowe można mocno rozgrzać, co pozwala na zwiększenie termoemisji elektronów. Niestety [[praca wyjścia|praca wyjścia]] dla tego materiału jest większa niż dla innych metali. Oznacza to duże straty [[Energia (fizyka)|energii]]. Mała [[sprawność]] termokatody wolframowej powoduje, że nie da się uzyskać więcej niż kilka [[miliamper|miliamperów]] na [[wat]] wydzielanej [[moc|mocy]]y. Jednocześnie konstruktorom nie udało się zaprojektować termokatody wolframowej żarzonej pośrednio.
 
Wady termokatody wolframowej spowodowały opracowanie innych typów termokatod, czyli termokatody torowanej i [[tlenek|tlenkowej]]. Termokatoda torowana zbudowana jest z drucika wolframowego z niewielką domieszką [[tor (pierwiastek)|toru]]. Tor w czasie pracy katody [[dyfuzja|dyfunduje]] na powierzchnię i pokrywa ją warstwą [[atom|kilkuatomowej]] grubości. Termokatoda może być grzana do niższej temperatury, bo tor ma dużo niższą pracę wyjścia. W termokatodach torowanych można uzyskać znaczną oszczędność mocy żarzenia w stosunku do tych wykonanych z niedomieszkowanego wolframu.
 
Dalszą redukcję mocy żarzenia można uzyskać przez pokrycie termokatody tlenkami metali. Metodę stosuje się w termokatodzie tlenkowej, która dodatkowo może być wykonana jako katoda żarzona pośrednio. W takim przypadku ma postać rurki pokrytej z wierzchu warstwą tlenków z izolowanym grzejnikiem wewnątrz.
 
Wadami termokatod tlenkowych i torowanych jest konieczność utrzymywania stałej, optymalnej temperatury żarzenia. Zmiana temperatury skutkuje znacznym spadkiem trwałości termokatody, ponadto są (zwłaszcza termokatoda tlenkowa) nieodporne na pozostałości gazu w lampie.
 
== Zastosowania ==
 
Termokatody stosuje się jako źródła elektronów w [[lampa próżniowa|lampach próżniowych]] np. [[kineskop|kineskopach]]ach oraz [[lampa oscyloskopowa|lampach oscyloskopowych]]. Kiedy włączamy [[telewizor|telewizor]], nie od razu ukazuje nam się obraz. Wynika to właśnie z czasu potrzebnego na rozgrzanie się termokatody emitującej wiązkę elektronów tworzącą obraz na [[luminofor|luminoforze]]ze. Termokatody były źródłem elektronów w lampach próżniowych pracujących jako [[wzmacniacz|wzmacniacze]]e.
 
Lampy próżniowe były pierwszymi elementami wzmacniającymi, stosowanymi powszechnie do połowy lat 70.
 
[[kategoria:elektronika]]
[[Kategoria:Elektronika]]
186 891

edycji