Pizon Pontifex: Różnice pomiędzy wersjami

[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
przypis
Linia 7:
 
== Wojna tracka ==
W latach [[13 p.n.e.|13]]–[[11 p.n.e.]] lub [[12 p.n.e.|12]]–[[10 p.n.e.]], Pizon prowadził walki z [[Trakowie|Trakami]]<ref>[[Tytus Liwiusz]], ''Dzieje Rzymu od założenia miasta'', periocha ks. CXL</ref><ref>[[Florus]], ''Zarys dziejów rzymskich'', ks. II, rozdz. 27</ref>. W owym czasie bowiem Wologezes, przywódca plemienia [[Bessowie|Bessów]], zbuntował się wraz ze swoimi zwolennikami. Pokonał i zabił w bitwie [[Reskuporis II (astejski król Tracji)|Reskuporysa II]], władcę szczepu Sapajów, a jego stryja, [[Remetalkes I|Remetalkesa I]], zmusił do ucieczki. W pogoni za nim najechał [[Gallipoli (półwysep)|Chersonez Tracki]], gdzie wywołał wielkie spustoszenie. Ze względu na te wydarzenia, Pizonowi, który był wtedy namiestnikiem [[Pamfilia|Pamfylii]] oraz prawdopodobnie [[Galacja|Galacji]], nakazano wyruszyć przeciwko niemu. Gdy Bessowie usłyszeli, że Pizon się zbliża, naprzód wycofali się do swojej ojczyzny. Wtedy Pizon wkroczył do ich kraju i chociaż na początku został pokonany, zwyciężał ich po kolei i pustoszył zarówno ich ziemie, jak i ziemie sąsiednich plemion, które przyłączyły się do powstania. W ciągu trzech lat, tocząc walki zarówno pod murami miast, jak i w otwartym polu, wycinając w pień całe rzesze wrogów, Pizon zmusił wszystkie te plemiona do poddanie się. Kładąc kres powstaniu przywracał równocześnie bezpieczeństwo Azji i pokój Macedonii<ref>[[Wellejusz Paterkulus]], ''Historia rzymska'', ks. II, rozdz. 98</ref>. Za te sukcesy zostały mu przyznane suplikacje i odznaki triumfalne (''[[ornamenta triumphalia]]'')<ref>[[Kasjusz Dion]], ''Historia rzymska'', ks. LIV, rozdz. 34, 5-7</ref>. Następnie Remetalkes I otrzymał od [[Oktawian August|Augusta]] ziemie swojego zmarłego bratanka, wraz z pewnymi dodatkami, tak że stał się królem nad całym ludem Tracji<ref>Christo Danow, ''Trakowie'', Warszawa 1987, str. 175-176</ref>.
 
== Kamień tyburtyński ==