Herman Epstein: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 6 bajtów ,  7 lat temu
m
drobne redakcyjne
(drobne merytoryczne)
m (drobne redakcyjne)
'''Herman Epstein''' (ur. [[1806]]<ref>Reychman podaje 1803.</ref> w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[25 października]] [[1867]] tamże) – warszawski bankier i [[przedsiębiorca]] pochodzenia [[Żydzi|żydowskiego]].
 
Był synem [[Jakub Epstein|Jakuba]], kupca i [[Filantropia|filantropa]], bratem [[Adam Epstein|Adama]], [[Jan Epstein|Jana]] i [[Józef Epstein (bankier)|Józefa]]. Niewiele wiadomo o jego wczesnych latach, najprawdopodobniej odbył praktykę bankowości w Niemczech u [[Rothschildowie|Rotszyldów]], na co wskazują jego późniejsze powiązania z tym domem. W wieku lat 30 objął wysokie stanowisko administratora [[cło|ceł]] [[Królestwo Kongresowe|Kongresówki]] i dyrektora [[loteria|loterii]] klasowej. W latach 40. XIX wieku loteria została przejęta przez rząd i Epstein skierował swe zainteresowania ku przemysłowi, zakładając pierwszą w Kongresówce nowoczesną [[cukrownia|cukrownię]] [[Hermanów (województwo łódzkie)|Hermanów]] koło [[Pabianice|Pabianic]]. W 1841 został radcą handlowym. Był dziedzicem dóbr Gaj i Paprotnia.
 
Od lat 50. XIX wieku Epstein działał jako prezes Rady dwóch ważnych linii kolejowych, [[Kolej Warszawsko-Wiedeńska|Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej]] i [[Kolej Warszawsko-Bydgoska|Warszawsko-Bydgoskiej]]. W roku [[1857]] kolejKolej warszawskoWarszawsko-wiedeńskaWiedeńska znalazła się w kłopotach finansowych i rząd wydzierżawił ją prywatnemu konsorcjum, na czele którego stał Epstein. Dzięki jego powiązaniom z potężnymi Rotszyldami konsorcjum uzyskało poważne kredyty i obie linie kolejowe zostały uratowane przed [[upadłość|upadłością]]. W 1855 został członkiem Rady Przemysłowej.
 
Epstein zdobył także zasługi jako filantrop, od 1850 był członkiem Rady Opiekuńczej Zakładów Dobroczynnych w Królestwie i wspierał, idąc śladami ojca Jakuba, różne instytucje dobroczynne niezależnie od ich konfesji religijnej.
 
Posiadał od 1840 (dziś nieistniejący, na jego miejscu stoi gmach [[Sąd Najwyższy (Polska)|Sądu Najwyższego]]) dawny pałac [[Badeni]]ch przy [[Plac Krasińskich w Warszawie|placu Krasińskich]] w Warszawie, gdzie przyjmował śmietankę warszawskiej socjety z kół politycznych, finansowych, arystokratycznych i artystycznych. W 1863 został odznaczony wysokim carskim orderem [[Order św. Włodzimierza|św. Włodzimierza]], po czym jego synowie otrzymali w rok po jego śmierci dziedziczne [[szlachta|szlachectwo]] [[Imperium Rosyjskie]]go. Był również kawalerem Orderu Świętego Stanisława III klasy<ref>Reychman nie podaje czy chodzi o order polski czy rosyjski.</ref>.
 
Herman Epstein poślubił w 1830 Eleonorę Glücksberg (córkę [[Natan Glücksberg|Natana Glücksberga]]) ze znanej warszawskiej rodziny [[wydawca|wydawców]] pochodzenia żydowskiego. Miał z nią czworo dzieci: [[Mikołaj Stanisław Epstein|Mikołaja Stanisława]] (1831-1902, [[Powstanie styczniowe|powstańca styczniowego]], [[Katorga|sybiraka]]), [[Mieczysław Epstein|Mieczysława]] (1833-1914, bankiera i przemysłowca), [[Leon Epstein|Leona]] (1834-1903, bankiera) i Marię (1836-1881).
 
Herman Epstein został pochowany na [[Cmentarz żydowski w Warszawie (Wola)|cmentarzu żydowskim]] przy [[Ulica Okopowa w Warszawie|ulicy Okopowej]] w Warszawie, lecz jego nagrobek nie zachował się<ref>Nie odnotowuje go [http://cemetery.jewish.org.pl baza nagrobków] osób pochowanych na tym cmentarzu.</ref>..
 
{{Przypisy}}
 
== Bibliografia ==
* ''[[Polski Słownik Biograficzny]]'', tom VI, Kraków 1948.
* Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie, ''Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie'', Warszawa 1989.
* Kazimierz Reychman, ''Szkice genealogiczne'', Serja I., Hoesick F., Warszawa 1936, sss. 49–55.
 
{{DEFAULTSORT:Epstein, Herman}}