Radogoszcz (obóz przesiedleńczy): Różnice pomiędzy wersjami

drobne redakcyjne
(drobne redakcyjne)
(drobne redakcyjne)
W okresie funkcjonowania tego obozu nie odnotowano żadnego przypadku śmierci uwięzionych, chociaż miejsce to nie było w najmniejszym stopniu przystosowane do pobytu tu większej liczby ludzi. Nie odnotowano też specjalnego dręczenia wysiedleńców. Jedyną udręką był los wysiedleńca i nieznane im dalsze jego koleje.
 
Nie zachowały się żadne dokumenty tego obozu - a tym samym nie jest możliwa do ustalenia pełna liczba osób, które przez niego przeszły - poza aktualnie tylko trzema obecnie znanymi (2013 r.) tzw. "Kartami Uchodźcy" (Flüchtlingsschein), na których pod nazwiskiem "głowy rodziny" wpisywano pozostałych członków jego rodziny, wydawanych w momencie opuszczenia obozu<ref>Kłamliwa nazwa "Karta Uchodźcy" miała na celu ukrycie rzeczywistej przyczyny opuszczenia dotychczasowego miejsca zamieszkania. Wszystkie (ksero) w zbiorach Dz. Okupacji w oddz. "Radogoszcz" MTN-Łódź.</ref>. Najwyższy numer ze wspomnianych wyżej "Kart" to 806, co orientacyjnie daje liczbę co najmniej 3224 osób (806 x 4), które mogły przejść przez ten obóz<ref>Data tego dokumentu: 13 grudnia 1939 r.</ref>. W oddziale "Radogoszcz" [[Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi]], prowadzona jest "Kartoteka Wysiedleńców", przede wszystkim na podstawie ich osobistych zgłoszeń, obejmująca obecnie tylko kilkaset nazwisk<ref>Kontakt w tej sprawie z oddz. "Radogoszcz": (42) 655 36 66 lub (42) 657 93 34; również w celu ustalenia następnych nazwisk przesiedleńców.</ref>.
 
Między innymi przez radogoski obóz przesiedleńczy przeszła wraz z rodziną (ojciec, matka, rodzeństwo, mąż) [[Michalina Wisłocka|Michalina Wisłocka z d. Braun]]. Wszyscy, po spędzonej tu nocy, wywiezieni zostali do Krakowa<ref>Wisłocka Michalina, Malinka, Bratek i Jaś. Warszawa 1998. (s. 47–48: rozdział pt. „Dziennik wojenny i wyjazd w nieznane”).</ref>.
[[Plik:Karta Uchodzcy, Łódź - Krakow SMOLSKI Leon 1939.jpg|100px|thumb|"Karta Uchodźcy" przymusowego przesiedleńca z Łodzi do Krakowa, ul. Wąska 7; 13 XII 1939.]]
Część (większość ?) łódzkich wysiedleńców w Krakowie lokowano w podobnych obozach przesiedleńczych przy ul. Wąskiej 7 lub {{Fakt|Sokolskiej|2014-02}}, w dzielnicy [[Kazimierz (Kraków)|"Kazimierz"]]<ref>"Kazimierz" przed wojną stanowił główne miejsce zamieszkania miejscowej ludności żydowskiej. Budynek jest położony obok dawnej zajezdni tramwajowej na ul. św. Wawrzyńca. W okresie międzywojennym budynek mieścił żydowską Szkołę Powszechną nr 22 oraz Szkołę Specjalną Nr 46. Po rozpoczęciu okupacji niemieckiej w Krakowie budynek został przejęty przez okupanta i zamieniony na obóz przesiedleńczo-przejściowy m.in. dla ludzi wywożonych na roboty przymusowe do Niemiec. Fakt ten upamiętnia pamiątkowa tablica. Od 1992 r. jedną połowę gmachu zajmuje VI L.O. im. A. Mickiewicza, zaś drugą (od 2003 r.) Gimnazjum nr 3 im. Króla Kazimierza Wielkiego.</ref>. Na pewno na ul. Wąską trafili przesiedleńcy z II transportu (13-14 grudnia 1939; por. "Karta Uchodźcy" obok).
 
 
 
Radogoski obóz funkcjonował nie później niż do końca czerwca 1940 roku. W międzyczasie, od końca grudnia 1939 r. Niemcy zaczęli tu przenosić więźniów z obozu przejściowego w [[Radogoszcz (obóz przejściowy)|fabryce Michała Glazera]], położonego niedaleko, przy obecnej ul. Liściastej. Byli oni umieszczani w głównym, 3-piętrowym budynku byłej przędzalni, podczas gdy przesiedleńcy koczowali w położonej obok parterowej hali byłej tkalni nakrytej szedowym dachem. Akcja ta zakończyła się 5 stycznia 1940 roku. Z dniem 1 lipca 1940 r. na bazie obozu przejściowego, a z likwidacją funkcji obozu przesiedleńczego, Niemcy utworzyli tu tzw. [[Radogoszcz (więzienie)|Rozszerzone więzienie policyjne]], które funkcjonowało do tragicznego końca – [[Masakra w więzieniu na Radogoszczu|masakry więźniów i pożaru]] głównego budynku więziennego w nocy z 17 na 18 stycznia 1945 roku.
983

edycje