Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 46 bajtów ,  4 lata temu
drobne merytoryczne, drobne redakcyjne, wymiana zdjęcia
| www =
}}
[[Plik:Warszawa-pomnikPomnik lotnikaLotnika w Warszawie 2012.jpgJPG|thumb|right|[[Pomnik Lotnika w Warszawie]]]]
[[Plik:5 Warszawa 113.jpg|thumb|right|Rzeźba ''Ewa'' w [[Park Ujazdowski w Warszawie|Parku Ujazdowskim]] w Warszawie]]
'''Edward Wittig''' (ur. [[22 września]] [[1879]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[3 marca]] [[1941]] tamże) – polski rzeźbiarz, członek [[Stowarzyszenie Artystów Polskich „Rytm”|grupy artystycznej „Rytm”]], [[masoneria|wolnomularz]].
 
Edward Wittig wykształcenie zdobył w [[Wiedeń|Wiedniu]] pod kierunkiem J. Tautenheima ([[1897]]-[[1900]]) oraz w [[Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Pięknych w Paryżu|École des Beaux-Arts]] w [[Paryż]]u, w pracowni M. Jouvray. W latach 1914–1920 był profesorem [[Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie|Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie]] oraz [[Politechnika Warszawska|Politechniki Warszawskiej]].
 
We wczesnym okresie swojej twórczości tworzył rzeźby symboliczne - wykazujące pewne wpływy [[August Rodin|Auguste Rodina]], widoczne we wrażliwym modelunku powierzchni bryły, z czasem jednak zdecydował się na klarowny układ kompozycji oparty na mocnych kontrastach jasno rozgraniczonych brył. Od [[1910]] roku artysta począł się już programowo skłaniać ku tak zwanemu nowemu [[klasycyzm]]owi, ogólnoeuropejskiej tendencji stanowiącej reakcję na rodinizm w rzeźbie. Swe artystyczne credo zawarł w "Odczycie o rzeźbie" z [[1915]] roku - piętnował tam szerzące się w polskiej sztuce naśladownictwa Rodina i wzywał do nawiązania do tradycji. Jego monumentalny styl cieszył się w dwudziestoleciu międzywojennym wielkim uznaniem. W dziełach Wittiga upatrywano "złotego środka" pomiędzy tradycją akademicką a nowatorskimi, dążącymi do syntezy prądami artystycznymi. W [[1936]] został odznaczony Złotym [[Wawrzyn Akademicki|Wawrzynem Akademickim]] [[Polska Akademia Literatury|Polskiej Akademii Literatury]] ''za wybitne zasługi dla polskiej sztuki w ogóle''<ref>Rocznik Polskiej Akademii Literatury, [[Warszawa]] [[1937]], s. 263.</ref>.
 
[[Plik:Warszawa-pomnik lotnika.jpg|thumb|right|[[Pomnik Lotnika w Warszawie]]]]
Od 1910 roku artysta począł się już programowo skłaniać ku tak zwanemu nowemu [[klasycyzm]]owi, ogólnoeuropejskiej tendencji stanowiącej reakcję na rodinizm w rzeźbie. Swe artystyczne credo zawarł w ''Odczycie o rzeźbie'' z 1915 roku - piętnował tam szerzące się w polskiej sztuce naśladownictwa Rodina i wzywał do nawiązania do tradycji. Jego monumentalny styl cieszył się w dwudziestoleciu międzywojennym wielkim uznaniem. W dziełach Wittiga upatrywano "złotego środka" pomiędzy tradycją akademicką a nowatorskimi, dążącymi do syntezy prądami artystycznymi. W [[1936]] został odznaczony Złotym [[Wawrzyn Akademicki|Wawrzynem Akademickim]] [[Polska Akademia Literatury|Polskiej Akademii Literatury]] ''za wybitne zasługi dla polskiej sztuki w ogóle''<ref>Rocznik Polskiej Akademii Literatury, [[Warszawa]] [[1937]], s. 263.</ref>.
[[Plik:5 Warszawa 113.jpg|thumb|right|''Ewa'' w Parku Ujazdowskim w Warszawie]]
 
Został pochowany na warszawskim [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|Cmentarzu Powązkowskim]] (kw. 64, rz. 3).