Otwórz menu główne

Zmiany

m
drobne redakcyjne
|miejsce = [[Łódź]] i okolice
|wynik = nierozstrzygnięta
|przyczyna =
|terytorium = [[Polska]]
|strona1 = {{państwo|RUS|wariant=1914}}
[[Paweł Plehwe]]<br />d-ca 5. Armii Rosyjskiej
|dowódca2 = [[August von Mackensen]]<br />d-ca 9. Armii Niemieckiej
|siły1 =
|siły2 =
|straty1 = 110 tys.
|straty2 = 90 tys.
 
== Plany stron ==
Po zakończeniu [[Bitwa pod Warszawą i Iwangorodem (Dęblinem)|bitwy pod Warszawą i Dęblinem]] we wrześniu–listopadzie 1914, rosyjska [[Stawka Naczelnego Dowódcy|Stawka]] rozpoczęła przygotowanie do operacji w głąb Niemiec, planując jej rozpoczęcie na 14 listopada. Dowództwo niemieckie rozszyfrowało plany operacji przekazywane do wojsk radioszyfrogramami i przerzuciło 9 Armię – dowódca gen. [[August von Mackensen]] – z rejonu [[Kalisz]]-[[Częstochowa]] na północ w rejon [[Toruń]]-[[Jarocin]] w celu uderzenia w styk 2 i 5 Armii rosyjskiej, wyjścia na ich tyły i okrążenia. Grupa Operacyjna [[Remus von Woyrsch|Woyrscha]], wzmocniona następnie przez 2 Armię Austro-Węgierską wraz z korpusami Landsturmu – ˌˌPosenˈˈ„Posen”, ˌˌBreslauˈˈ„Breslau” – miały utrzymywać front. Północne skrzydło operacji miał ubezpieczać Korpus ˌˌThornˈˈ„Thorn”. Uderzenie planowano przeprowadzić siłami Grupy Uderzeniowej 9 Armii (155 tys. żołnierzy i 960 dział) oraz Grupy Wspomagającej (bez grupy gen. Woyrscha i 2 Armii Austro-węgierskiej) (ok. 124 tys. i 480 dział). 1, 2 i 5 Armie rosyjskie miały ok. 367 tys. żołnierzy i 1260 dział.
 
== Siły stron ==
[[Armia Cesarstwa Niemieckiego|Wojska niemieckie]]:
* 9 armia (XI, XVII i XX KA, I i XXV KRez, I i III KK, 3 Rezerwowa Dywizja Gwardii). 155 tys. żołnierzy, 450 ckm, 960 armat,
* Korpus ˌˌPosenˈˈ„Posen” (Poznań) 78 tys. żołnierzy, 50 ckm, 95 armat,
* Korpus ˌˌBreslauˈˈ„Breslau” (Wrocław) 22 tys. żołnierzy, 50 ckm, 170 dział,
* Korpus ˌˌThornˈˈ„Thorn” (Toruń) – 21 tys. żołnierzy, 50 ckm, 95 dział.
 
[[Armia Austro-Węgier|Wojska austro-węgierskie]]:
 
Do 22 listopada Niemcom udało się okrążyć Łódź od zachodu, północy i wschodu. Nie mieli jednak sił, aby zamknąć okrążenie.
Po walkach Rosjanie musieli opuścić Łódź – byli zbyt wykrwawieni, żeby się w niej utrzymać. Po bitwie wycofali się na linię [[Rawka (rzeka)|rzeki Rawki]] koło [[Skierniewice|Skierniewic]]. W bojach wzięły udział dywizje syberyjskie z [[Chabarowsk]]a, [[Krasnojarsk]]a, [[Omsk]]a i [[Irkuck]]a (a w nich wielu Polaków); w skład jednej z nich wchodził [[24 Pułk Syberyjski]], który otrzymywał w ramach uzupełnień mieszkańców Mazowsza i Warszawy, wcielonych do armii carskiej. W niemieckiej armii walczył [[Korpus Landsturmu Posen|Korpus Posen]] w którego skład wchodziło około 23 tysięcy Polaków. Na polu bitwy zginęli Rosjanie, Niemcy, Austriacy, Polacy, Litwini, Czesi, Ukraińcy, Łotysze i Tatarzy.
 
W czasie walk, Łódź przemieniła się w olbrzymi szpital. Wszystkie większe budynki były zajęte przez rannych, których liczbę (obu stron) obliczano na 35 000.