Wlew dożylny: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 27 bajtów ,  4 lata temu
m
drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
m (poprawa linków)
m (drobne merytoryczne, drobne redakcyjne)
Najczęstszą metodą prowadzenia wlewu jest [[kroplówka]], polegająca na umieszczeniu w żyle cewnika, za pomocą tak zwanego [[Kaniula dożylna|wenflonu]] (najczęściej w kończynach górnych, rzadko w dolnych), połączonego z pojemnikiem umieszczonym nad pacjentem tak, aby możliwy był swobodny spływ cieczy (natężenie jej przepływu zwykle reguluje się pokrętłem). W wielu przypadkach do kroplówki dodawana jest [[heparyna]], która zapobiega tworzeniu się zakrzepów.
 
Innym rozwiązaniem jest podawanie płynu do [[żyłajednej główna|żyłyz głównej]]centralnych żył (tak zwane [[wkłucie centralne]]), przy czym istnieje tu większe ryzyko krwawienia oraz innych poważnych powikłań (na przykład [[odma opłucnowa|odmy opłucnowej]]). Możliwe jest też dokonanie wkłucia w mniejszej żyle a następnie przesuwanie cewnika aż do osiągnięcia [[żyła główna|żyły głównej]] (sprawdzenie właściwego położenia końcówki cewnika dokonuje się [[Zdjęcie rentgenowskie|rentgenograficznie]]).
 
Ważne jest, by płyny infuzyjne były zawsze sterylne, gdyż w przeciwnym razie istnieje ryzyko infekcji.
25 535

edycji