Czesław Kaczmarek: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 62 bajty ,  3 lata temu
drobne redakcyjne
m (Aktualizacja linku)
(drobne redakcyjne)
Urodził się 16 kwietnia 1895 w [[Lisewo Małe|Lisewie Małym]] w rodzinie chłopskiej. Jego rodzicami byli Józef Kaczmarek i Franciszka Bronisława z domu Rogozińska<ref>[[Leonard Świderski|L. Świderski]], ''[[Oglądały oczy moje]]'', Rzgów 2001, s. 58.</ref>. Sakrament chrztu został mu udzielony w kościele parafialnym w Gozdowie. Dzieciństwo spędził w Ligowie, gdzie w [[Parafia św. Mateusza w Ligowie|parafialnym]] kościele przyjął [[pierwsza komunia święta|pierwszą komunię świętą]].
 
Po ukończeniu szkoły wiejskiej wstąpił do seminarium nauczycielskiego w Wymyślinie <!--Uwaga, nie jest to wieś [[Wymyślin]], tylko obszar Skępego!-->(od 1997 część [[Skępe]]go<ref name="regiopedia">{{cytuj stronę|url=http://kujawsko-pomorskie.regiopedia.pl/wiki/skepe|tytuł=Skępe|autor=BożenaB. Ciesielska|opublikowany=regiopedia.pl|data dostępu=2011-08-26}}</ref>). W 1916, po otrzymaniu dyplomu ukończenia seminarium nauczycielskiego, udzielał prywatnych korepetycji, a następnie wstąpił do [[Wyższe Seminarium Duchowne w Płocku|seminarium duchownego w Płocku]]. Przed przyjęciem [[sakrament święceń|święceń kapłańskich]] (20 sierpnia 1922) zgłosił się do pomocy na tyłach frontu w walce przeciwko [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|Rosji sowieckiej]]. Niedługo po otrzymanych święceniach i prymicjach został wysłany na studia uniwersyteckie w [[Lille]], gdzie uzyskał tytuł doktora. Przebywając za granicą, swój czas poświęcił przede wszystkim pracy duszpasterskiej w środowisku emigracyjnym polskich robotników.
 
Powrócił do Polski w 1928. W diecezji płockiej objął urząd sekretarza Związku Młodzieży Polskiej Męskiej, a następnie został dyrektorem płockiego Diecezjalnego Instytutu [[Akcja Katolicka|Akcji Katolickiej]]. Był inicjatorem założenia w 1936 w Płocku Wieczorowego Uniwersytetu Wykształcenia Religijnego, który w 1938 przekształcono w Instytut Wyższej Kultury Religijnej.
 
=== Aresztowanie i proces ===
20 stycznia 1951 został aresztowany pod zarzutami [[szpiegostwo|szpiegostwa]] na rzecz Stanów Zjednoczonych oraz [[Stolica Apostolska|Stolicy Apostolskiej]], faszyzacji życia społecznego, [[cinkciarz|nielegalnego handlu walutami]] oraz [[Kolaboracja|kolaboracji]]. Był torturowany w areszcie śledczym [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego|MBP]]. Podczas procesu w nagonkę na biskupa włączyły się tzw. [[księża patrioci]] i koncesjonowane przez władzę ruchy katolickie. [[Tadeusz Mazowiecki]], redaktor naczelny [[Wrocławski Tygodnik Katolików|„Wrocławskiego Tygodnika Katolików”]] opublikował artykuł krytykujący działalność biskupa<ref>{{cytuj stronę| url =http://www.rp.pl/artykul/73916-Katolicy-przeciw-Kosciolowi.html | tytuł = Katolicy przeciw Kościołowi | data dostępu =2013-03-14| autor =FilipF. Musiał | opublikowany = rp.pl| data = 3 grudnia 2007-12-03|data dostępu=2016-04-02}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url =http://www.rp.pl/artykul/1041891-Nagonka-na-hierarche.html | tytuł = Nagonka na hierarchę |autor=M. Płociński|opublikowany=rp.pl|data dostępu =2013-08-26|data autor dostępu=2016-04-02}}</ref>. MichałW Płocińskidniach od 14 do 22 września 1953 w trakcie [[proces biskupa Kaczmarka|pokazowego opublikowanyprocesu]] =przyznał rpsię do zarzucanych mu czynów.pl| dataOsądzony =i 26skazany sierpniana 2013}}</ref>12 lat więzienia za prowadzanie antypaństwowego i antyludowego ośrodka oraz „za kolaborację z Niemcami, usiłowanie obalenia ustroju PRL i propagandę na rzecz waszyngtońsko-watykańskich mocodawców”.
W dniach od 14 do 22 września 1953 w trakcie [[proces biskupa Kaczmarka|pokazowego procesu]] przyznał się do zarzucanych mu czynów. Osądzony i skazany na 12 lat więzienia za prowadzanie antypaństwowego i antyludowego ośrodka oraz „za kolaborację z Niemcami, usiłowanie obalenia ustroju PRL i propagandę na rzecz waszyngtońsko-watykańskich mocodawców”.
 
=== Dalsza działalność ===
Ordynariusz kielecki nie zdołał już powrócić do zdrowia. Nastąpiły kolejne zawały serca. Zmarł 26 sierpnia 1963.
 
== PoOdznaczenia, śmierciupamiętnienie ==
Postanowieniem prezydenta RP [[Lech Kaczyński|Lecha Kaczyńskiego]] z 7 listopada 2007 „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność duszpasterską i charytatywną” został pośmiertnie odznaczony [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski]]<ref>{{Monitor Polski|2008|16|168}}</ref>. Order przekazano 11 listopada tego samego roku na ręce biskupa kieleckiego bp. [[Kazimierz Ryczan|Kazimierza Ryczana]] podczas uroczystej mszy św. z okazji Narodowego Święta Niepodległości<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.prezydent.pl/archiwum-lecha-kaczynskiego/aktualnosci/rok-2007/art,149,930,prezydent-rp-odznaczyl-posmiertnie-ks-bp-czeslawa-kaczmarka.html|tytuł=Prezydent RP odznaczył pośmiertnie ks. bp. Czesława Kaczmarka| data=2007-11-11|opublikowany=prezydent.pl|data dostępu=2015-09-05}}</ref>.
W 1990 biskup Kaczmarek został pośmiertnie uniewinniony i zrehabilitowany.
 
W 1990 biskup Kaczmarek został pośmiertnie uniewinniony i zrehabilitowany. W 1991 władze miejskie Kielc zmieniły nazwę ulicy Marcelego Nowotki, nadając jej imię Biskupa Czesława Kaczmarka.
 
== Odznaczenia ==
Postanowieniem prezydenta RP [[Lech Kaczyński|Lecha Kaczyńskiego]] z 7 listopada 2007 „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność duszpasterską i charytatywną” został pośmiertnie odznaczony [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski]]<ref>{{Monitor Polski|2008|16|168}}</ref>. Order przekazano 11 listopada tego samego roku na ręce biskupa kieleckiego bp. [[Kazimierz Ryczan|Kazimierza Ryczana]] podczas uroczystej mszy św. z okazji Narodowego Święta Niepodległości<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.prezydent.pl/archiwum-lecha-kaczynskiego/aktualnosci/rok-2007/art,149,930,prezydent-rp-odznaczyl-posmiertnie-ks-bp-czeslawa-kaczmarka.html|tytuł=Prezydent RP odznaczył pośmiertnie ks. bp. Czesława Kaczmarka| data=2007-11-11|opublikowany=prezydent.pl|data dostępu=2015-09-05}}</ref>.
 
{{Przypisy}}