Meduza (córka Forkosa): Różnice pomiędzy wersjami

uzupełn., źródła/przypisy
(redakcyjne)
(uzupełn., źródła/przypisy)
Meduza była najmłodszą z trzech Gorgon{{odn|Parandowski|1979|s=200}}, córek [[Forkos]]a i [[Keto (córka Pontosa)|Keto]]{{odn|Grimal|2008|s=385 (tabl. 32)}}, starsze to [[Steno (mitologia)|Steno]] i [[Euriale]]{{odn|Cotterell|1996|s=180}}. W odróżnieniu od jej [[nieśmiertelność|nieśmiertelnych]] sióstr, Meduzę można było zabić{{odn|Pietrzykowski|1983|s=186}}.
 
; Drzewo genealogiczne Meduzy'''<small>{{odn|Grimal|2008|s=385 (tabl. 32)}}'''</small>
{{familytree/start}}
{{familytree |GG|~|~|~|7|GG=[[Gaja (mitologia)|Gaja]]|boxstyle_GG=background-color: #F0A030;}}
Pomocy nieszczęśnikowi udzieliła Atena, dzięki temu dotarł do trzech sióstr i strażniczek Gorgon – [[Forkidy|Graj]], które dzięki wykradzeniu ich wspólnego oka i zęba, zmusił do wyjawienia siedziby Gorgon. Heros uzbrojony został w czyniący niewidzialnym [[hełm Hadesa]], wykonany przez [[cyklopi|cyklopów]] z psiej skóry oraz skrzydlate sandały, w końcu otrzymał też od [[Hermes]]a sierp{{odn|Parandowski|1979|s=200}} z [[diament|adamantu]]{{u|adamant}}{{odn|Kubiak|1997|s=436}} bądź też zakrzywiony nóż{{odn|Pietrzykowski|1983|s=189}}, by Meduzę pozbawić [[głowa|głowy]]{{odn|Parandowski|1979|s=200}}.
 
Perseusz dotarł do Gorgon i ujrzał je śpiące na brzegu oceanu. Do sióstr stanął tyłem, by nie zamienić się w kamień. Spoglądał jedynie w swą tarczę z [[miedź|miedzi]], wypolerowaną tak, że widział w niej oblicze potwora{{odn|Parandowski|1979|s=200-201}}. Wedle innej wersji tarczę tę trzymała przed nim sama Atena{{odn|Pietrzykowski|1983|s=189}}. Dzięki skrzydlatym sandałom wzbił się w górę{{odn|Pietrzykowski|1983|s=189}}{{odn|Grimal|2008|s=289}}, uciął Meduzie głowę i schował do torby{{odn|Parandowski|1979|s=200-201}}, czy też raczej sakwy ''kibisis''{{odn|Grimal|2008|s=289}}, po czym odleciał. Z szyi Meduzy wydostali się synowie Posejdona{{odn|Schmidt|2006|s=204}}, najpierw wyskoczył [[Pegaz (mitologia)|Pegaz]]{{odn|Parandowski|1979|s=200-201}}, wydostał się teżpotem olbrzym [[Chrysaor|Chryzaor]]{{odn|Pietrzykowski|1983|s=189}}, trzymający w ręku złoty miecz{{odn|Grimal|2008|s=63}}. Obaj byli synami Posejdona{{odn|Schmidt|2006|s=204}}. Wtedy też obudziły się pozostałe Gorgony, Steno i Euriale, i poczęły ścigać zabójcę, a że ten dzięki hełmowi Hadesa-„czapce-niewidce” był niewidzialny, nie mogły go ujrzeć ani zabić dla pomszczenia siostry{{odn|Parandowski|1979|s=200-201}}.
 
== Śmiertelna głowa ==
Perseusz zdążył pobraćzaczerpnąć magicznąkrwi krew wypływającąwypływającej z ran zamordowanej. Krew Meduzy była magiczna: ta z żył lewej żyłystrony stanowiłaciała pozbawiającąbyła życiaśmiertelną truciznętrucizną, natomiast z prawej przywracałastrony zmarłychmiała domoc przywracania życia {{odn|Grimal|2008|s=114}}{{odn|Waszyński|2010|s=303}}. Ożywiającą siłę krwi Meduzy wykorzystywał później [[Asklepios]] wskrzeszając zmarłych{{odn|Waszyński|2010|s=303}}.
 
Syn Zeusa udał się w drogę powrotną. Spotkał na niej [[Atlas (mitologia)|Atlasa]], tytana dźwigającego sklepienie nieba. Korzystając z głowy Meduzy zamienił go w kamień{{odn|Grimal|2008|s=48}}. Głowy Gorgony użył ponownie podczas sporu z [[Fineus (syn Belosa)|Fineusem]], chcącym poślubić swą bratanicę [[Andromeda (mitologia)|Andromedę]], którą wcześniej Perseusz wybawił od śmierci, pokonując morskiego potwora. Zwolennicy Perseusza wdali się w bójkę z poplecznikami Fineusa, wobec czego heros wyjął z torby głowę Meduzy przeistaczając Fineusa i jego zwolenników w kamień{{odn|Grimal|2008|s=103}}. Swoim polecił przedtem odwrócić wzrok{{odn|Kubiak|1997|s=436}}. Istnieje też inna wersja, w której Fineus został oślepiony, ale zachował życie{{odn|Grimal|2008|s=103}}.
* {{cytuj książkę|nazwisko=Schmidt|imię=Joël|tytuł=Słownik mitologii greckiej i rzymskiej|wydawca =Książnica|miejsce=Katowice|data=2006|seria=Słowniki encyklopedyczne „Książnicy”|isbn=978-83-7132-841-1|odn=tak}}
* {{cytuj książkę|nazwisko=Corretti|imię=Christine|tytuł=Cellini’s Perseus and Medusa: Configurations of the Body of State|wydawca = Case Western Reserve University|miejsce=Cleveland, Ohio|data=2011|oclc=722814380|odn=tak}}
* {{Cytuj pismo | nazwisko = Waszyński | imię = Edmund | autor = Edmund Waszyński | tytuł = Asklepios – bóg sztuki lekarskiej | czasopismo = Perinatologia, Neonatologia i Ginekologia | odpowiedzialność = Wielkopolski Oddział Polskiego Towarzystwa Medycyny Perinatalnej | wydanie = tom 3, zeszyt 4 | wolumin = 2010 | strony = 303 | issn = 2080-3907 | język = pl | url = http://www.ptmp.com.pl/png/png3z4_2010/PNG34-11-waszynski.pdf|odn=tak}}
 
 
 
== Zobacz też ==
28 375

edycji