Jan Władyka: Różnice pomiędzy wersjami

[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
EmptyBot (dyskusja | edycje)
m →‎Biografia: poprawa przecinków
MastiBot (dyskusja | edycje)
m Bot poprawia nazwę sekcji; zmiany kosmetyczne
Linia 25:
'''Jan Władysław Władyka''' (ur. [[27 sierpnia]] [[1896]] w [[Iwano-Frankiwsk|Stanisławowie]], zm. [[2 listopada]] [[1967]] w [[Kraków|Krakowie]]) – [[pułkownik]] [[Wojska inżynieryjne|saperów]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]].
 
== BiografiaŻyciorys ==
Jan Władysław Władyka urodził się 27 sierpnia 1896 roku w Stanisławowie, w rodzinie Piotra Pawła Władyki i Anieli z Gołębiowskich. W latach 1902-1906 uczęszczał we [[Lwów|Lwowie]] do szkoły powszechnej im. świętego Antoniego, a od 1906 do 1913 uczęszczał do II Wyższej Szkoły Realnej we [[Lwów|Lwowie]] i tam zdał egzamin dojrzałości, po czym wstąpił na [[Politechnika Lwowska|Politechnikę Lwowską]]. We wrześniu 1916 roku został powołany do służby w armii austriackiej i do 15 lutego 1917 służył w 30 pułku piechoty jako jednoroczny ochotnik. Po kursie w Szkole Oficerskiej „Jagerdorf” skierowano go na front południowy. Był dowódcą plutonu w 30 pułku piechoty na froncie w [[Serbia|Serbii]], w październiku 1918 dostał się do niewoli serbskiej i do 15 IV 1919 przebywał w obozie jenieckim w Salonikach.
 
Od kwietnia 1919 roku był w [[Wojsko Polskie|Wojsku Polskim]], początkowo jako członek misji wojskowej francusko-polskiej we Włoszech, a od 28 września 1919 roku znalazł się w 4 pułku inżynieryjnym, gdzie był dowódcą plutonu w 13 batalionie saperów Grupy genenerał [[Franciszek Krajowski|Franciszka Krajowskiego]]. W 1920 roku krótko służył w kompanii saperów 7 Dywizji Strzelców Armii gen. Hallera, po czym został przeniesiony do 18 batalionu saperów w [[3 Pułk Saperów Wileńskich|3 Pułku Saperów]] na stanowisku dowódcy kompanii i następnie adiutanta batalionu odbył całą kampanię bolszewicką{{r|barszcz}}<ref>''Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku'', s. 338, 948.</ref>.
Linia 32:
Z dniem 20 sierpnia 1922 roku został przeniesiony do [[1 Batalion Saperów Legionów|1 Pułku Saperów]]<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 29 z 26 sierpnia 1922 roku, s. 641.</ref>, w którym pełnił służbę kolejno na stanowiskach: dowódcy kompanii, [[adiutant]]a batalionu oraz komendanta składów i warsztatów pułku. W 1923 roku ukończył Kurs Doskonalenia Oficerów w [[Obóz Szkolny Saperów|Kościuszkowskim Obozie Szkolnym Saperów]] w Warszawie. W styczniu 1924 roku został przeniesiony do [[5 Batalion Saperów (II RP)|5 Pułk Saperów]] w Krakowie<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 1 stycznia 1924 roku, s. 16.</ref>, w którym pełnił obowiązki referenta mobilizacyjnego, dowódcy [[XXI Batalion Saperów|XXI Batalionu Saperów]] i dowódcy batalionu szkolnego. W grudniu 1929 roku został przeniesiony do [[5 Batalion Saperów (II RP)|5 Batalionu Saperów]] w Krakowie<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 390.</ref>, a we wrześniu 1930 roku do Dowództwa [[21 Dywizja Piechoty Górskiej|21 Dywizji Piechoty Górskiej]] w Bielsku na stanowisko szefa saperów<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 301.</ref>. W październiku 1931 roku powrócił do 5 Batalionu Saperów na stanowisko oficera sztabu do spraw wyszkolenia<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 333.</ref>. W 1935 roku objął obowiązki zastępcy dowódcy [[VI Batalion Saperów|VI batalionu saperów]], a w latach 1937-1939 dowodził batalionem szkolnym w [[Szkoła Podchorążych Saperów|Szkole Podchorążych Saperów]] w Warszawie<ref name=barszcz>{{Cytuj książkę | nazwisko =Barszczewski|imię =Zdzisław|tytuł =Sylwetki saperów| strony =146-147}}</ref>. W [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]] 1939 roku dowodził [[6 Batalion Saperów (1939)|6 batalionem saperów]]{{r|barszcz}}, z którym walczył między innymi w [[Bitwa pszczyńska|bitwie pod Pszczyną]]. 21 września 1939 w wyniku kapitulacji [[6 Dywizja Piechoty (II RP)|6 Dywizji Piechoty]] w rejonie [[Tomaszów Lubelski|Tomaszowa Lubelskiego]] dostał się do niewoli niemieckiej. Od 1 października 1939 roku przebywał w obozie jenieckim w Braunschweig, od 15 kwietnia 1940 roku w [[Oflag II C Woldenberg|Woldenbergu]] i od 15 sierpnia 1940 roku w [[Ostrzeszów|Ostrzeszowie]], z którego uciekł 21 lutego 1941 roku.
 
W marcu 1941 roku przedostał się do [[Warszawa|Warszawy]], gdzie wstąpił do [[Związek Walki Zbrojnej|Związku Walki Zbrojnej]]. Od października 1941 roku został skierowany do [[Obszar Lwowski AK|Obszaru Lwowskiego AK]]. Dowodził [[Kedyw (wojsko)|Kedywem]] w oddziale „Orzecha” - pseudonim "Adaś". W 1944 roku był w oddziale „Lutni” jako dowódca „Oddział VIII kryptonim "Margiel" – pseudonim „Łopot”. Szef Sztabu, a następnie komendant Obszaru Lwowskiego „Nie” od lutego 1945 do października 1945 – pseudonim „Janina” „Rajgras II”, „Zygfryd” vel Jan Korytowski, Jan Michalski. Od października 1945 roku w Krakowie, gdzie zamieszkał przy ul. Juliusza Leon nr 10/6. Od 1946 do 1948 pracował jako współwłaściciel i główny księgowy hurtowni owoców przy ul. Skałecznej 4. Jednocześnie utrzymywał kontakty z komendantami okręgów Lwów i Tarnopol działających w ramach [[Wolność i Niezawisłość|Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość]]. W październiku 1948 zatrzymany przez funkcjonariuszów Sekcji II Wydziału III WUBP [[Kraków]] i przewieziony do [[Warszawa|Warszawie]]. W lutym 1950 skazany na karę 15 lat więzienia. Więziony na [[Mokotów|Mokotowie]], potem od września 1950 w [[Rawicz]]u. W czerwcu 1954 z powodu ciężkiej choroby otrzymał roczny urlop w odbywaniu kary, który przedłużano mu jeszcze dwukrotnie, a 21 maja 1956 Sąd Wojewódzki w Warszawie złagodził mu karę na podstawie amnestii z 27 IV 1956 do 5 lat więzienia uznając jednocześnie karę za odbytą. Zwolniony z więzienia 13 czerwca 1956. Zamieszkał w Krakowie. W marcu 1960 sąd uniewinnił go ze stawianych mu zarzutów i tym samym zrehabilitował<ref>http://fundacjagp.pl/wystawy/zw.pdf</ref><ref>http://www.stankiewicz.e.pl/index.php?kat=32&sub=446</ref>.
 
== Awanse ==
Linia 43:
== Ordery i odznaczenia ==
* [[Order Virtuti Militari|Krzyż Złoty Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] - 1939
* [[Order Virtuti Militari|Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari]] – 1922 nr 8190<ref>"Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych" nr 41 z 27 października 1922 r</ref>
* [[Krzyż Walecznych]] - trzykrotnie
* [[Krzyż Zasługi|Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami]]
Linia 52:
 
== Opinie ==
* W opinii o nim napisano m.in.: silny charakter, odważny, obowiązkowy, ambitny, inteligentny, wzorowy, posiada dużą wiedzę specjalistyczną i dobry zmysł organizacyjny. <br /> /-/ gen.Kossakowski
 
== Życie rodzinne ==
Linia 61:
== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko =Barszczewski|imię =Zdzisław|autor link= Zdzisław Barszczewski|nazwisko2=Jasieński|imię2=Władysław| tytuł =Sylwetki saperów| data =2001| wydawca = Dom Wydawniczy "Bellona"| miejsce = Warszawa | isbn = 8311092877| strony =}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Cutter | imię = Zdzisław Józef | tytuł = Saperzy II Rzeczypospolitej | data = 2005 | wydawca = Pat | miejsce = Warszawa [etc.] | isbn = 83-921881-3-6 | strony =}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko = Cutter | imię = Zdzisław Józef. | tytuł = Saperzy Polscy 1918 - 1939 | data = 2001 | wydawca = Drukarnia "Teson" | miejsce = Wrocław [etc.] | isbn = 83-87384-05-4 | strony =}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko =Rybka|imię =Ryszard|nazwisko2=Stepan|imię2=Kamil| tytuł =Rocznik oficerski 1939; stan na dzień 23 marca 1939| data =2006| wydawca = Księgarnia Akademicka Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego| miejsce = Kraków| isbn =8371888996| strony =}}
* Adam Julian Szugajew, ''Saperzy w Służbie Polsce'', Londyn 1985.
Linia 69:
 
{{SORTUJ:Władyka, Jan}}
 
[[Kategoria:Członkowie NIE]]
[[Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość]]