Tyśmienica (miasto): Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  2 lata temu
→‎Historia: poprawna nazwa, replaced: Iwano-Frankowsk → Iwano-Frankiwsk przy użyciu AWB
(wikizacja)
(→‎Historia: poprawna nazwa, replaced: Iwano-Frankowsk → Iwano-Frankiwsk przy użyciu AWB)
Początek hasła w [[Słownik geograficzny Królestwa Polskiego|Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego]]:
 
''Tyśmienica, miasto, pow. tłumacki, 14 km na płn.-wschód od [[Tłumacz (miasto)|Tłumacza]], między 48° 50' a 48° 56' szer. płn. i między 42° 26' a 42 0 35' dług. wsch. [[El Hierro|od F.]] Na płn.-zach. leżą [[Podpieczary]], na płn. Olszanica, na wschód Kłubowce i [[Nadorożna]], na płd. Pohonia, Przeniczniki, [[Chomiakówka]] i Markowce, na płd.-zach. Bratkowce, na zach. [[Czerniejów (Ukraina)|Czerniejów]], Chryplin i Uhorniki, (trzy ostatnie w pow. stanisławowskim). Środkiem miasta płynie Worona, dopływ Czarnej Bystrzycy. Wchodzi od płd. z Przenicznik i dąży na płn.-zach. do Podpieczar. W obrębie miasta przyjmuje od praw. brzegu pot.: Mielnicki, a od lew. Strymbę z Uniawa,. Zabudowania miasta zajmują środek obszaru, dolinę Worony aż po Strymbę. Na płn. od miasta leży przedmieście Stanisławowskie, a na wsch. Tłumackie. W płn. stronie wzgórze: Mogiłka (341 m), na wsch. Bohorodecka góra (324 m). Przez miasto idzie gościniec z [[Iwano-FrankowskFrankiwsk]]a do [[Niżniów|Niżniowa]].''
''Własn. więk. ma roli or. 140, łąk i ogr. 318, past. 215, lasu 272 mr.; wł. mn. roli or. 3035, łąk i ogr. 2681, past. 276, lasu 85 mr. W r. 1880 było 1100 dm., 6953 mk. w gm., 18 dm., 127 mk. na obsz. d wor. (3747 gr.-kat., 848 rz.-kat., 37 orm.-kat., 2548 izr.; 3362 Rusinów, 1410 Polaków, 2405 Niemców). Par. rz.-kat. w miejscu, dek. stanisławowski. Parafię fundował w r. 1630 [[Mikołaj Potocki (kasztelan krakowski)|Mikołaj Potocki]], [[Wojewodowie bracławscy|woj. bracławski]], wraz z żoną Zofią, z [[Lewart (herb szlachecki)|Firlejów]]. Zarząd jej oddał dominikanom (o uposażeniu parafii pisze [[Sadok Barącz|Barącz]] w artykule "Tyśmienica", w dziele: "Pamiętniki dziejów polskich", [[Lwów]], [[1855]],str. 225). Zaraz po akcie 'fundacyi wprowadzono dominikanów do T., a. pierwszym wikarym konwentu był ks. [[Szymon Okolski]]. Bawił on tu po raz wtóry jako przeor klasztoru w r. [[1645]] i tu napisał swe dzieło: "Russia flodda". Klasztor i kościół były zrazu drewniane. W r. [[1676]] uległy zniszczeniu podczas napadu nieprzyjacielskiego. W r. [[1678]] odbudowano klasztor, (...)''
 
290 741

edycji