Klasztor Sióstr Sacré Coeur w Pobiedziskach: Różnice pomiędzy wersjami

wg projektu Juliana Putermana-Sadłowskiego
m (drobne techniczne, WP:SK)
(wg projektu Juliana Putermana-Sadłowskiego)
== Historia ==
[[Plik:Pobiedziska, klasztor.JPG|mały|left|Dawna szkoła sióstr Sacré Coeur (obecnie funkcjonuje jako dom rekolekcyjny)]]
W 1921 roku Zgromadzenie zakupiło w Polskiej Wsi rozległą posiadłość z [[Polski dwór szlachecki|dworkiem]], który został przeznaczony na [[klasztor]]. Obok zaczęto budowę dużej [[Szkolnictwo katolickie w Polsce|szkoły]] z [[internat]]em, wg projektu [[Julian Puterman-Sadłowski|Juliana Putermana-Sadłowskiego]]. Już w styczniu 1922 roku zaczęła funkcjonować szkoła – 8-klasowe [[gimnazjum]], które otrzymało uprawnienia państwowe 4 lata później. Budynek ukończono w 1930 roku. Po [[Reforma jędrzejewiczowska|reformie polskiego systemu edukacji]] (zapoczątkowanej w 1932 roku), szkołę tę przekształcono w 4-letnie gimnazjum i 2-letnie [[Liceum ogólnokształcące|liceum]] (łącznie ok. 100 uczennic, prawie wszystkie mieszkające w internacie). Jednocześnie Zgromadzenie prowadziło Prywatne Kursy Gospodarstwa Domowego dla ok. 30 ubogich dziewcząt z okolicznych wsi<ref name=":0">{{Cytuj |autor = |tytuł = Historia Polskiej Prowincji |data = |data dostępu = 2018-01-22 |opublikowany = siostry-sc.pl |url = http://siostry-sc.pl/kim-jestesmy/historia/historia-polskiej-prowincji |język = pl}}</ref>.
 
Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] przełożona generalna przysłała do tego klasztoru kilka zakonnic niemieckich, by reprezentowały go wobec [[Narodowy socjalizm|hitlerowców]] i ochroniły posiadłość przed zniszczeniami wojennymi. W latach 1940–1945 w budynku funkcjonował [[szpital]] niemiecki, a siostry pracowały w nim i dzięki temu wspólnota przetrwała okres okupacji<ref name=":0" />.