Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 166 bajtów ,  1 rok temu
sekcja, drobne redakcyjne
W 1900 r. Julian Fałat ożenił się z Włoszką Marią Luizą Comello Stuckenfeld, z którą doczekał się trojga dzieci: Heleny (późniejsza żona aktora [[Igo Sym]]a), Kazimierza i Lucjana. W jego malarstwie pojawił się zimowy pejzaż, z których najwcześniejszy namalował artysta w 1902 r., najpóźniejszy nosi datę 1913 r. Fałat malował także motywy krakowskie – widoki na mury miejskie, malowane z okien pracowni w różnych porach dnia (np. „Autoportret na tle panoramy Krakowa z pracowni” z 1903 r.). Wyjeżdżał często do [[Zakopane]]go, a w jego twórczości pojawiały się pejzaże górskie (''Dolina Kościeliska'' 1894 r., ''Pod Nosalem'' 1909 r.). W 1902 r. zbudował [[Muzeum w Bielsku-Białej – Willa Juliana Fałata|willę]] z pracownią w [[Bystra (powiat bielski)|Bystrej]], a w 1910 r., po rezygnacji ze stanowiska rektora ASP, zamieszkał tu na stałe (obecnie: [[Muzeum w Bielsku-Białej – Willa Juliana Fałata|Fałatówka]]).
 
Po odzyskaniu niepodległości włączył się w odbudowę polskiego życia kulturalnego. W latach 1919–1922 mieszkał w [[Toruń|Toruniu]], gdzie kupił dom przy pl. Teatralnym 42, dzisiaj Fosa Staromiejska 28, który stał się ośrodkiem życia kulturalnego Torunia. Zbierali się tam artyści, dyplomaci i ludzie kultury z Torunia i z kraju. Po śmierci syna Lucjana, przekazał swój dom Pomorskiemu Towarzystwu Opieki nad Dziećmi. Został współzałożycielem i pierwszym [[Mistrz|majstrem]] (prezesem) [[Konfraternia Artystów w Toruniu|Konfraterni Artystów]]. Podczas czwartkowych spotkań rodziły się kolejne ważne inicjatywy np. Pomorskie Towarzystwo Muzyczne i Konserwatorium Muzyczne, Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych. Uczestniczył w posiedzeniach rady miejskiej, kiedy dyskutowano o sprawach kultury, zasiadał w komitetach honorowych, swym autorytetem wspierał różne akcje społeczne. Malował nadwiślańskie pejzaże i zakątki Torunia. Do końca życia pozostał majstrem Konfraterni i utrzymywał stały kontakt z Toruniem. Jego imię noszą ulice w [[Toruń|Toruniu]] i [[Tarnów|Tarnowie]]. Następnie był dyrektorem Departamentu Sztuki w gabinecie ministra [[Antoni Ponikowski|Antoniego Ponikowskiego]]. Pod koniec życia organizował wystawy retrospektywne w Krakowie i Warszawie w 1925 r.
 
== Ważniejsze dzieła ==
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski]] (1928)<ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Odznaczenie orderem „Polonia Restituta” |url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=34635|czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810–1939)|Gazeta Lwowska]] |strony = 8 |data = nr 260 z 11 listopada 1928}}</ref><ref>{{Cytuj pismo |tytuł = Wysokie odznaczenie artysty malarza |url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=39691|czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810–1939)|Gazeta Lwowska]] |strony = 4 |data = nr 151 z 5 lipca 1929}}</ref>
* [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]] (2 maja 1923)<ref>{{Cytuj książkę |tytuł = Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924 |url = http://kpbc.ukw.edu.pl/dlibra/plain-content?id=87843|wydawca = [[Prezydium Rady Ministrów]] |miejsce = Warszawa |data = 1926 |strony = 17}}</ref>
* [[Order Franciszka Józefa|Krzyż Komandorski Orderu Franciszka Józefa]] (1908, Austria)<ref>''[http://alex.onb.ac.at/cgi-content/alex?aid=shb&datum=1918&size=45&page=539 Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie]''. Wiedeń: 1818, s. 165.</ref>.
 
== Upamiętnienie ==
* Jego imię noszą ulice m.in. w [[Kraków|Krakowie]], [[Toruń|Toruniu]], [[Tarnów|Tarnowie]], [[Bydgoszcz|Bydgoszczy]], [[Koszalin|Koszalinie]], [[Lublin|Lublinie]], [[Warszawa|Warszawie]], [[Bytom|Bytomiu]].
 
== Przypisy ==
20 015

edycji