Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięty 1 bajt, 10 miesięcy temu
== Śledztwo ==
[[Plik:F.G.Abberline.jpg|thumb|Inspektor [[Frederick Abberline]]]]
Ocalałe archiwum policyjne, zawierające materiały dotyczące morderstw na Whitechapel, pozwałapozwala dokładnie przyjrzeć się sposobom jej działania w [[Epoka wiktoriańska|epoce wiktoriańskiej]]<ref name="canter">{{Cytuj|autor = David V Canter |tytuł = Criminal Shadows: Inside the Mind of the Serial Killer, London: HarperCollins |data = 1994 |isbn = 0-00-255215-9 |miejsce = London |wydawca = HarperCollins |s = 12–13 |oclc = 29885184}}</ref>. Duży zespół funkcjonariuszy przeprowadzał dochodzenie, chodząc od domu do domu na Whitechapel. Zbierano i badano materiał dotyczący tajemniczych zabójstw. Podejrzani byli wyszukiwani i przesłuchiwani{{r|canter}} (policja do tej pory korzysta z podobnych metod śledczych{{r|canter}}). Łącznie przesłuchano ponad 2000 osób, zweryfikowano [[alibi]] ponad 300 podejrzanych, 80 zatrzymano<ref>Raport inspektora Donalda Swansona do [[Home Office]], 19 października 1888, HO 144/221/A49301C, cytowany w Begg, ''Jack the Ripper: The Definitive History'', s. 205; Evans i Rumbelow, s. 113; Evans i Skinner, ''The Ultimate Jack Sourcebook Ripper'', s. 125.</ref>.
 
Śledztwo było początkowo prowadzone przez wydział do spraw dochodzeń kryminalnej miejskiej policji pod kierunkiem [[detektyw]]a [[Edmund Reid|Edmunda Reida]]. Po zabójstwie Mary Ann Nichols [[Scotland Yard]] przysłał prowadzącym dochodzenie pomoc w postaci detektywów: [[Frederick Abberline|Fredericka Abberline]], [[Henry Moore (detektyw)|Henry’ego Moore]] oraz Waltera Andrewsa. Kiedy zginęła Catharine Eddowes, do śledztwa przyłączył się [[James McWilliam]]{{r|ripper1}}. Sprawę komplikował fakt, że nowo mianowany szef Departamentu Dochodzeń Kryminalnych (CID), Robert Anderson, od 7 września do 6 października, czyli w czasie, kiedy zamordowano Annie Chapman, Elizabeth Stride oraz Catharine Eddowes, przebywał na urlopie w Szwajcarii<ref>Evans i Skinner, ''The Ultimate Jack Sourcebook Ripper'' , s. 675</ref>. Zmusiło to komisarza miejskiej policji, Charlesa Warrena, do mianowania Donalda Swansona nadinspektorem<ref>Begg, s. 205; Evans i Rumbelow, ss. 84-85.</ref>.
Anonimowy użytkownik