Jan Konopka (wojskowy): Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  14 lat temu
drobne merytoryczne
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
m (polskie znaki)
(drobne merytoryczne)
 
Był synem Franciszka, majora wojsk litewskich i jego żony Anny.
Od [[1792]] podporucznik w 2 Ukraińskiej Brygadzie Kawalerii Narodowej, uczestnik [[wojna polsko-rosyjska 1792|wojny polsko-rosyjskiej 1792]], odznaczył sie pod [[Zieleńce|Zieleńcami]]. W [[Powstanie kościuszkowskie|powstaniu kościuszkowskim]] walczył juz jako porucznik, odznaczył się, ranny pod [[Maciejowice|Maciejowicami]]. Po powstaniu pojechał do [[Francja|Francji]] i służył w jej armii. Od [[1797]] w [[Legiony Polskie|Legionach Polskich we Włoszech]] w stopniu kapitana. Brał udział we wszystkich ich kampaniach. Po rozwiązaniu formacji powrócił do służby francuskiej. Major z [[1807]], wkrótce doódca pułku w [[Legia Polsko-WłoskaNadwiślańska|Legii Polsko-WłoskiejNadwiślańskiej]]. Walczył w kampanii pruskiej i za [[Bitwa pod Frydlandem|bitwę pod Fryndlandem]] uzyskał [[Legia Honorowa|Legię Honorową]]. Uczestnik interwencji francuskiej w [[Hiszpania|Hiszpanii]], gdzie odniósł kolejne sukcesy ale i porażki. W [[1811]] generał francuski z tytułem barona cesarstwa.
W kampanii napoleońskiej [[1812]] dowódca 3 pułku gwardii litewskiej. Wskutek lekkomyślności dał się zaskoczyć gen. [[Joachim-Eufemij Czaplic|J. Czaplicowi]] pod Słonimem, rozbity, ranny dostał się do niewoli. Internowany w [[Chersoń|Chersoniu]]. W [[1814]] po uwolnieniu z niewoli mianowany dowódcą 1 Brygady Jazdy w armii Królestwa Polskiego, ale funkcji tej nie podjął. Wyniszczony ranami i niewolą, zmarł w Warszawie.
 
107 753

edycje