Batalion Świętego Patryka: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 517 bajtów ,  13 lat temu
brak opisu edycji
}}
 
'''Batalion św. Patryka''' ([[język hiszpański|hiszp.]] ''El Batallón de San Patricio'', [[Język angielski|ang.]] ''Saint Patrick's Battalion'') - oddział armii meksykańskiej walczący przeciwko armii [[Stany Zjednoczone|USA]] podczas [[Wojna amerykańsko-meksykańska|wojny amerykańsko-meksykańskiej]] w latach [[1846]]-[[1848]]. Większość żołnierzy była amerykańskimi dezerterami, głównie pochodzenia [[Irlandczycy|irlandzkiego]], stąd często oddział nazywano ''batalionem irlandzkim''.
 
==Geneza powstania Batalionu świętego Patryka==
{{main|Wojna amerykańsko-meksykańska}}
 
'''Batalion św. Patryka''' wyruszył na front w sile 260 żołnierzy. Uczestniczył we wszystkich większych bitwach [[Wojna amerykańsko-meksykańska|wojny meksykańsko-amerykańskiej]]. Ocenia się, że przez jego szeregi przewinęło się ogółem ponad 500 ochotników. Najliczniejszą grupę stanowili w nim Irlandczycy oraz Amerykanie irlandzkiego pochodzenia, stąd często oddział nazywano ''batalionem irlandzkim'''. Wśród 98 żołnierzy wymienianych w źródłach{{fakt}} wraz z ich miejscem urodzenia było 38 Irlandczyków, 22 Amerykanów, 7 Szkotów, 6 Anglików; 14 ochotników pochodziło z różnych państw niemieckich, 6 z Meksyku, po 1 z Hiszpańskiej Florydy, Kanady, Francji i Włoch. Był i Polak, figurujący w dokumentach pod nazwiskiem Vinet. Batalion był zatem oddziałem wielonarodowym. Wszyscy byli katolikami.
 
===Bitwa pod Churubusco===
Jeńców poddano brutalnemu śledztwu. Ci, którzy służyli wcześniej w amerykańskich siłach zbrojnych, stanęli przed sądem jako dezerterzy. Zapadło 50 wyroków śmierci.
 
W następnych dniach Amerykanie powiesili dwudziestu ''San Patricios''. Pozostałych zachowano do czasu kolejnego zwycięstwa, którepo “uświetnić”którym miałmiano swoistywykonać rytualny mordegzekucje.
 
 
{{main|Bitwa pod Chapultepec}}
[[Image:Sanpatricioshang.jpg|thumb|250px|[[Bitwa pod Chapultepec]] na obrazie [[Sam Chamberlain|Sama Chamberlaina]]]]
13 września 1847 r. dobiegał końca szturm meksykańskiej twierdzy Chapultepec. Ostatni żywi obrońcy – sześciu kadetów – owinięci sztandarem narodowym, rzucili się w przepaść ze szczytu zamkowej wieży. Zaraz potem na zamku załopotała amerykańska flaga. Rozległy się triumfalne fanfary…
[[13 września]] [[1847]] r. wojska amerykańskie szturmowały meksykańską twierdzę [[Bitwa pod Chapultepec|Chapultepec]]. Dawna rezydencja azteckich władców, potem siedziba hiszpańskich wicekrólów, położona na wysokim wulkanicznym wzgórzu, byłabędącą teraz ostatnim bastionem oporu Meksykanów na drodze do [[Meksyk (miasto)|Mexicostolicy City- Meksyku]]. Tuż przed rozpoczęciem szturmu u stóp wzgórza Amerykanie wznieśli długi rząd szubienic, pod którymi zgromadzili związanych ludzi. Trzydziestu skazanych ''San Patricios'' oglądało szturm z pętlami na szyjach, stojąc na zaprzężonych w muły wózkach, u stóp lasu szubienic. Na dźwięk fanfar mulnicy pognali zwierzęta, wyrywając wózki spod nóg skazańców.
 
Był to sygnał do egzekucji. Trzydziestu skazanych ''San Patricios'' oglądało szturm z pętlami na szyjach, stojąc na zaprzężonych w muły wózkach, u stóp lasu szubienic. Na dźwięk fanfar mulnicy pognali zwierzęta, wyrywając wózki spod nóg skazańców. Trzydziestu ''San Patricios'' – żołnierzy jeszcze jednej, zapomnianej krucjaty – przeniosło się do wieczności.
 
Kiedy tysiące irlandzkich chrześcijan padło ofiarą najazdów z Brytanii, św. Patryk, przejęty bólem, pisał: “Lwy żarłoczne rozszarpują owczarnię moją.”
 
[[Kategoria:Armie świata]]
[[Kategoria:Historia Meksyku]]