Przedindoeuropejski substrat językowy: Różnice pomiędzy wersjami

podziel na paragrafy, dwa drobne dodatki
(+ link)
(podziel na paragrafy, dwa drobne dodatki)
{{Źródła}}
[[grafika:mapa_niektorych_jezyków_azjanickich.JPG|thumb|Mapa niektórych języków azjanickich]]
'''Języki azjanickie''' - umowna nazwa najstarszej znanej (przed-indoeuropejskiej) warstwy językowej [[Europa|Europy]] i [[Bliski Wschód|Bliskiego Wschodu]].
'''Języki azjanickie''' - umowna nazwa najstarszej znanej warstwy językowej [[Europa|Europy]] i [[Bliski Wschód|Bliskiego Wschodu]]. Z języków azjanickich najprawdopodobniej wywodzi się używany w [[Hiszpania|Hiszpanii]] [[języki izolowane|izolowany]] [[język baskijski]]. Grupę języków azjanickich stanowią jednak w większości wymarłe i słabo poświadczone języki, takie jak m. in. [[język sumeryjski]], [[język pelazgijski]], [[język etruski]] wraz z innymi nieindoeuropejskimi językami [[Italia|Italii]] oraz język [[Kreta|Krety]] okresu przedmykeńskiego (zob. [[pismo linearne A]]). Niektórzy badacze do azjanickich zaliczają też [[język piktyjski]] oraz używany w [[Elam]]ie od ok. [[XXVI wiek p.n.e.|XXVI w.]] do [[VII wiek p.n.e.|VII w. p.n.e.]] i starożytnej [[Persja|Persji]] w okresie od [[VI wiek p.n.e.|VI]] do [[IV wiek p.n.e.|IV w. p.n.e.]] (do podbojów [[Aleksander Wielki|Aleksandra Wielkiego]]), [[język elamicki]].
 
'''Języki azjanickie''' - umowna nazwa najstarszej znanej warstwy językowej [[Europa|Europy]] i [[Bliski Wschód|Bliskiego Wschodu]]. Z języków azjanickich najprawdopodobniej wywodzi się używany w [[Hiszpania|Hiszpanii]] [[języki izolowane|izolowany]] [[język baskijski]]. Grupę języków azjanickich stanowią jednak w większości wymarłe i słabo poświadczone języki, takie jak m. in. [[język sumeryjski]], [[język pelazgijski]], [język iberyjski]], [[język etruski]] wraz z innymi nieindoeuropejskimi językami [[Italia|Italii]] oraz język [[Kreta|Krety]] okresu przedmykeńskiego (zob. [[pismo linearne A]]). Niektórzy badacze do azjanickich zaliczają też [[język piktyjski]] oraz używany w [[Elam]]ie od ok. [[XXVI wiek p.n.e.|XXVI w.]] do [[VII wiek p.n.e.|VII w. p.n.e.]] i starożytnej [[Persja|Persji]] w okresie od [[VI wiek p.n.e.|VI]] do [[IV wiek p.n.e.|IV w. p.n.e.]] (do podbojów [[Aleksander Wielki|Aleksandra Wielkiego]]), [[język elamicki]].
 
Języki azjanickie stanowią luźną grupę [[pokrewieństwo języków|niespokrewnionych]] ze sobą języków i wywodzą się najprawdopodobniej z drobnych [[prajęzyk|prajęzyków]], używanych w [[Europa|Europie]] i [[Azja Mniejsza|Azji Mniejszej]] w okresie [[paleolit|paleolitu]] (z jednego z takich prajęzyków wyrosły [[języki nostratyczne]]). Niektóre języki zaliczane tradycyjnie do azjanickich są spokrewnione z [[języki kaukaskie|językami Kaukazu]], np. język [[Huryci|Hurytów]] był najprawdopodobniej pokrewny [[język czeczeński|czeczeńskiemu]] a hatycki [[języki północno-zachodniokaukaskie|północno-zachodniokaukaskim]]. Inne, takie jak elamicki, można łączyć z [[języki drawidyjskie|rodziną drawidyjską]]. Niektórzy badacze uznają języki azjanickie za [[liga językowa|ligę językową]], wskazując na pewne typologiczne podobieństwa między nimi, świadczące o ich wzajemnym oddziaływaniu w zamierzchłej przeszłości.