STS-51-L: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 50 bajtów ,  13 lat temu
drobne merytoryczne
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
m (int.)
(drobne merytoryczne)
[[28 stycznia]] [[1986]] r., w 73 sekundzie misji wahadłowiec wraz ze zbiornikiem zewnętrznym rozpadł się na wysokości ok. 14,5 [[kilometr|km]]. Przyczyną katastrofy było uszkodzenie pierścienia uszczelniającego w prawym [[Rakieta dodatkowa na paliwo stałe|silniku wspomagającym]], które nastąpiło w pierwszej sekundzie lotu. Na skutek tego uszkodzenia, w efekcie oddziaływania gorących gazów na powstałą nieszczelność, na zewnątrz połączenia, po 59 sekundach lotu pojawił się płomień, który w T+60,447 s odchylił się ku obejmie mocującej rakietę SRB ze zbiornikiem ET. Płomienie o temperaturze 3200° C wypaliły niewielki otwór w [[Zbiornik zewnętrzny promu kosmicznego|zbiorniku ciekłego wodoru]]. W 72 sekundzie, po kolei, pęka dolny trzpień łączący SRB z ET, dolna część SRB odsuwa się od ET, SRB łamie prawe skrzydło orbitera, następnie najprawdopodobniej czubek SRB wbija się w górną część ET i przebija zbiornik ciekłego tlenu, pęka zbiornik wodoru. W T+73,2 pomiedzy orbiterem a ET pojawia się błysk ognia, zbiornik ET rozpada się, a fala uderzeniowa zaczyna niszczyć orbiter. W T+73,36 eksplodują zbiorniki paliwa OMS i stopnia IUS w ładownii oraz zbiorniki hydrazyny satelity TDRS. W T+73,605 odbierane są ostatnie dane telemetryczne. W T+74,60 eksplodują zbiorniki paliwa RCS z przodu orbitera, odpada kabina załogi.
 
Przez 25 sekund od katastrofy kabina siłą bezwładności wznosiławznosi się, a następnie zaczęłazaczyna spadać i uderzyłauderza o powierzchnię Atlantyku z prędkością 330-333 km/h (przeciążenie ok. 200 G) o 16:41:58.
 
Rakiety SRB w tym czasie kontynuowały lot i zostały zdetonowane ze względu na zagrożenie jakie stwarzały w T +110 s przez oficera bezpieczeństwa.
 
<gallery>