Kanonierka: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 56 bajtów ,  8 lat temu
m
poprawa linków
(usunięcie szablonów {{bibliografia start}}, {{bibliografia stop}})
m (poprawa linków)
[[Plik:Protector (AWM A04936).jpg|250px|thumb|Kanonierka {{HMAS|Protector|1884|6}} z 1884, charakterystycznego dla tego okresu [[Kanonierki klasy Rendel|typu Rendela]].]]
[[Plik:SMS Panther (1901).jpg|250px|thumb|Niemiecka kanonierka „Panther” z 1901]]
[[Plik:HrMs Flores SLV AllanGreen3c.jpg|250px|thumb|Holenderska kanonierka „Flores”" z okresu II wojny światowej]]
 
== Konstrukcja ==
[[Wyporność]] standardowa kanonierek wynosiła od 300 do 2000 ton - zwykle w granicach 1000 t. Uzbrojenie stanowiły z reguły 2-4 działa kalibru od 75 mm do 130 mm oraz działa mniejszego kalibru, a od I wojny światowej także działka przeciwlotnicze. Część kanonierek (zwłaszcza wczesnych - XIX-wiecznych) miała artylerię główną złożoną z dział o kalibrze 152 - 203 mm, a nawet do 280 mm. Rozpowszechnione w II połowie XIX wieku [[Kanonierki klasy Rendel|kanonierki konstrukcji Rendela]] i wzorowane na nich, miały jedno działo dużego kalibru umieszczone na dziobie i strzelające do przodu. Część okrętów tej klasy mogła stawiać do kilkudziesięciu [[mina morska|min]], niektóre były nawet później przebudowywane na [[stawiacz min|stawiacze min]].
 
Nieliczne typy kanonierek były lekko [[opancerzenie|opancerzone]] (kanonierki pancerne), większość nie posiadała jednak opancerzenia. Wszystkie kanonierki charakteryzowały się niewielką prędkością 11-16 węzłów, rzadziej rzędu 20 węzłów (oprócz kanonierek torpedowych). Część okrętów tej klasy, zwłaszcza przeznaczonych do służby kolonialnej, charakteryzowała się dużym zasięgiem pływania, w przeciwieństwie do kanonierek obrony wybrzeża. Kanonierki budowane do początku XX wieku posiadały ponadto pomocniczy napęd żaglowy.