Spójnik (część mowy): Różnice pomiędzy wersjami

Usunięta błędna informacja i uzupełniona lista spójników podrzędnych, przeciwstawnych, wyjaśniających i synonimicznych, przed którymi należy stawiać przecinki.
(Anulowanie wersji 45662125 autora Deus Veritatis (dyskusja) w czym to przeszkadzało?)
(Usunięta błędna informacja i uzupełniona lista spójników podrzędnych, przeciwstawnych, wyjaśniających i synonimicznych, przed którymi należy stawiać przecinki.)
Spójniki podrzędne zawsze wprowadzają [[zdanie podrzędnie złożone|zdanie podrzędne]] (lub równoważnik zdania), tworząc zdanie złożone. Niektóre spójniki (np. ''a'', ''czy'', ''i'') mogą, w zależności od kontekstu, reprezentować dwie różne z powyższych kategorii.
 
Jako że spójniki łączą ze sobą autonomiczne wypowiedzi, ich stosowanie jest blisko związane z [[interpunkcja|interpunkcją]], zwłaszcza z zastosowaniem [[przecinek|przecinka]] jako znaku oddzielającego. W języku polskim zdanie podrzędne należy zawsze oddzielać przecinkiem od zdania względem niego nadrzędnego (z obu stron, jeśli to możliwe). Stąd często powtarzana w szkołach reguła nakazująca stawianie przecinka przed określonymi spójnikami (np. ''bo'', ''że''), która obejmuje jednak tylko część zastosowań przecinka w tej funkcji (spójnik występuje tylko z jednej strony zdania podrzędnego) i nie jest zbyt ścisła (spójnik może wystąpić w środku zdania podrzędnego, na granicy dwóch zdań podrzędnych lub być częścią spójnika zestawionego).
Wyróżnia się 15 spójników zobowiązujących do postawienia przecinka:
* aby
* ale
* bo
* bowiem
* chociaż
* choć
* gdyż
* jednak
* jeśli
* jeżeli
* lecz
* natomiast
* ponieważ
* żeby
* toteż
 
Zdania podrzędne (konieczne do oddzielenia przecinkami od zdań nadrzędnych) najczęściej są wprowadzane przez spójniki takie jak: ''by'', ''aby'', ''żeby'', ''ażeby'', ''bo'', ''gdyż'', ''ponieważ'', ''bowiem'', ''albowiem'', ''jak'', ''jeśli'', ''jeżeli'', ''chyba że'', ''mimo że'', ''pomimo że''.
Jako że spójniki łączą ze sobą autonomiczne wypowiedzi, ich stosowanie jest blisko związane z [[interpunkcja|interpunkcją]], zwłaszcza z zastosowaniem [[przecinek|przecinka]] jako znaku oddzielającego. W języku polskim zdanie podrzędne należy zawsze oddzielać przecinkiem od zdania względem niego nadrzędnego (z obu stron, jeśli to możliwe). Stąd często powtarzana w szkołach reguła nakazująca stawianie przecinka przed określonymi spójnikami (np. ''bo'', ''że''), która obejmuje jednak tylko część zastosowań przecinka w tej funkcji (spójnik występuje tylko z jednej strony zdania podrzędnego) i nie jest zbyt ścisła (spójnik może wystąpić w środku zdania podrzędnego, na granicy dwóch zdań podrzędnych lub być częścią spójnika zestawionego).
 
Zdania współrzędne i części wyrażeń złożonych oddzielamy przecinkiem, gdy są połączone spójnikiem przeciwstawnym, wyjaśniającym lub wynikowym oraz gdy są połączone bezspójnikowo(np. W pozostałych przypadkach przecinek jest potrzebny, gdy człon występujący po spójniku ma charakter wtrącenia lub dopowiedzenia (typowymi przykładami są wyrażenia wprowadzane przez: ''a nawet'', ''alboale'', i''zaś'', ''czylecz'', raczej''tylko'', ''inatomiast'', to''acz'', ''lubaczkolwiek'', też''jednak'', itp.''jednakże''), orazwyjaśniającym gdy(np. ten''czyli'', sam''mianowicie'', spójnik''to występujejest'', przed''to obydwomaznaczy'') członamilub wynikowym (np. ''iwięc'', ten''zatem'', i tamten'' vs.toteż'', ''ten idlatego'', tamten''przeto'') oraz gdy są połączone bezspójnikowo.
 
W pozostałych przypadkach przecinek jest potrzebny, gdy człon występujący po spójniku ma charakter wtrącenia lub dopowiedzenia (typowymi przykładami są wyrażenia wprowadzane przez: ''a nawet'', ''albo i'', ''czy raczej'', ''i to'', ''lub też'' itp.) oraz gdy ten sam spójnik występuje przed obydwoma członami (np. ''i ten, i tamten'' vs. ''ten i tamten'').
 
[[Kategoria:Nieodmienne części mowy]]