Niki Lauda: Różnice pomiędzy wersjami

Dodany 1 bajt ,  3 lata temu
m
m (Dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy)
m (→‎Życiorys: int.)
Wszystko się jednak zmieniło 1. sierpnia 1976 roku po [[Grand Prix Niemiec Formuły 1|Grand Prix Niemiec]] rozgrywanym na długim torze [[Nürburgring]]. Na 2. okrążeniu Lauda wypadł z trasy, uderzył w bandę i wpadł pod bolid [[Brett Lunger|Bretta Lungera]]. Ferrari Austriaka stanęło w płomieniach, a kierowca został uwięziony we wraku. Kierowcy [[Arturo Merzario]] i [[Guy Edwards]] przybyli chwilę po wypadku. Razem z [[Brett Lunger|Brettem Lungerem]] próbowali wyciągnąć Laudę z pułapki. Ostatecznie udało im się, ale kierowca zdążył dotkliwie się poparzyć i nawdychać gorących toksycznych gazów, które uszkodziły mu płuca. Lauda, mimo iż był przytomny zaraz po wypadku, zapadł później w [[śpiączka|śpiączkę]], a ksiądz udzielił mu [[namaszczenie chorych|sakramentu namaszczenia chorych]].
 
Lauda nie tylko przeżył, ale wrócił do wyścigów 6 tygodni (2 wyścigi [[Grand Prix Kanady Formuły 1|Grand Prix]] Austrii i [[Grand Prix Stanów Zjednoczonych Formuły 1|Grand Prix Holandii]]) później. Po powrocie zajął sensacyjne 4. miejsce w [[Grand Prix Włoch Formuły 1|Grand Prix Włoch]]. Podczas nieobecności Austriaka na torach, kierowca [[McLaren]]a – [[James Hunt]] zmniejszył stratę do Laudy w klasyfikacji kierowców. Wygrywając [[Grand Prix Kanady Formuły 1|Grand Prix Kanady]] i [[Grand Prix Stanów Zjednoczonych Formuły 1|Grand Prix Stanów Zjednoczonych]] miał tylko 3 punkty straty do mistrza świata przed ostatnim wyścigiem sezonu – [[Grand Prix Japonii Formuły 1|Grand Prix Japonii]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.grandprix.com/gpe/drv-launik.html | tytuł =Drivers: Niki Lauda| data dostępu = 2012-05-19 | opublikowany = grandprix.com | autor = | język = en}}</ref>.
 
Lauda zakwalifikował się na 3. pozycji – jedno miejsce za [[James Hunt|Huntem]]. W dniu wyścigu padał ulewny deszcz i Austriak wycofał się po 2. okrążeniach, ponieważ czuł, że jest zbyt niebezpiecznie jeździć w takich warunkach. Hunt prowadził przez większość wyścigu, zanim złapana guma nie zepchnęła go na dalsze pozycje. Mimo tego zdołał awansować na 3. miejsce i wygrał z Laudą tytuł mistrzowski o 1 punkt.